تبلیغات
تاریخچه ی فوتبال
تاریخچه ی فوتبال
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 26 مهر 1389 توسط پدرام .س
تاریخچه ی پرافتخارترین باشگاه جهان رئال مادرید
 

نام: باشگاه رئال مادرید

تاسیس:6 مارس 1902

ورزشگاه: سانتیاگو برنابئو - مادرید

رییس فعلی: فلورنتینو پرز

سرمربی فعلی:‌ پلگرینی

اسطوره و بهترین گل زن و بازیکن تیم:رائول گونزالس بلانکو

باشگاه رئال مادرید یک باشگاه فوتبال است که در مادرید، پایتخت اسپانیا واقع شده است.
این باشگاه در سال 1902 تاسیس شد و یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال در قرن بیستم به شمار می‌رود. آنها در تاریخ پرافتخار خود 31 بار قهرمان لالیگا شده‌اند، هجده بار جام حذفی اسپانیا را فتح کرده‌اند و نه بار نیز لیگ قهرمانان اروپا (که رکوردی به شمار می‌رود) را به خانه برده‌اند.

طی مراسمی که در 23 دسامبر سال 2000 برگزار شد، رئال به عنوان بهترین باشگاه قرن بیستم انتخاب شد. آنها پرافتخارترین باشگاه در بازی‌های اروپایی هستند. 9 بار قهرمانی در لیگ قهرمانان و 2 بار قهرمانی در جام یوفا. تنها جام اروپایی که آنها موفق به فتح آن نشده‌اند، جام در جام اروپا بود (که اکنون دیگر برگزار نمی‌شود).
آنها دو بار به فینال این رقابت‌ها راه یافتند ولی هر دو بار مغلوب شدند. رئال سال 1971 دو بر یک مغلوب چلسی شد و در سال 1983 نیز دو بر یک بازی را به آبردین اسکاتلند واگذار کرد. در آن سال هدایت آبردین را الکس فرگوسن بر عهده داشت.
بر اساس مطالعات دانشگاه هاروارد در سال 2007، باشگاه رئال مادرید عنوان بزرگ‌ترین پر افتخارترین ، مردمی‌ترین و ثروتمندترین باشگاه دنیا را از آن خود کرده است.

پایه‌ی اولیه‌ی این باشگاه در سال 1895 شکل گرفت، جایی که یک سری از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، موسسه‌ای به نام موسسه‌ی آموزشی آزاد تاسیس کردند و روزهای یکشنبه در منطقه‌ی "مونک لوا" به بازی فوتبال پرداختند. در سال 1900 این موسسه به دو بخش "باشگاه اسپانیایی مادرید" و "باشگاه جدید فوتبال مادرید" تقسیم شد. باشگاه دوم در سال 1902 بار دیگر تقسیم شد. نخستین رییس باشگاه "جولیان پالا سیوس" بود که پس از تقسیم‌بندی باشگاه در سال 1902 جای خود را به "خوان پادروس روبیو" داد.
نخستین جام کسب شده توسط رئال مادرید، سه سال پس از تاسیس باشگاه و در سال 1905 بود جایی که آنها در ورزشگاه "چامارتین" قهرمان جام حذفی اسپانیا شدند.
آنها در سال 1912 به زمین "کامپورز" نقل مکان کردند و در سال 1920 بود که نام باشگاه به رئال مادرید تغییر کرد. دلیل این امر نامی بود که پادشاه اسپانیا به رئالی‌ها داده بود. اصل این نام از اسم Royal گرفته شده است.

"سانتیاگو برنابئو یسته" در سال 1945 ریاست باشگاه را به عهده گرفت. در زمان مدیریت او ورزشگاه رئال که در جریان جنگ‌های داخلی اسپانیا تخریب شده بود، بازسازی شد. همچنین در سال 1953 باشگاه رئال  "آلفردو دی استفانو" را به خدمت گرفت .
سال 1955 بود که به همت "گابریل هانوت" نویسنده‌ی ورزشی نشریه‌ی "اکیپ" فرانسه و هم اندیشی ورزشی‌نویسان کشورهای اسپانیا، پرتغال و ایتالیا، مسابقاتی که امروزه به عنوان "لیگ قهرمانان" شناخته می‌شود، راه‌آندازی شد.
در زمان مدیریت برنابئو بود که رئال مادرید پنج بار متوالی در بین سال‌های 1956 تا 1960 قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. یکی از فینال‌های به یاد ماندنی جام باشگاه‌ها در سال 1960 رقم خورد، جایی که رئالی‌ها با نتیجه‌ی عجیب هفت بر سه اینتراخت فرانکفورت را در همپدون پارک اسکاتلند شکست دادند. آنها در سال 1966 نیز دو بر یک پارتیزان بلگراد را مغلوب کردند تا بار دیگر قهرمان اروپا شوند.

رئالی‌ها سال‌های 1962 و 1964 نیز نایب قهرمان اروپا شدند تا سال‌های طلایی رئال در دهه‌های 50 و 60 میلادی رقم بخورد.
پس از یک دوره افت کوتاه مدت در سال‌های ابتدایی دهه 80، رئالی‌ها در نیمه‌ی دوم دهه‌ی 80، دو بار پیاپی قهرمان یوفا شدند و پنج سال متوالی لالیگا را فتح کردند.
سال 1996، "لورنزو سانز" رییس وقت رئال مادرید، فابیو کاپلو را به برنابئو آورد. کاپلو نیز روبرتو کارلوس، پدراگ میاتوویچ، داور شوکر و کلارنس سیدورف را به رئال آورد. بازیکنانی چون رائول، فرناندو هیرو و فرناندو ردوندو نیز در ترکیب رئال حضور داشتند تا با اضافه شدن نفرات جدید، رئال به یک تیم رویایی تبدیل شود.
با اضافه شدن "فرناندو مورینتس" به خط حمله‌ی رئال در سال 97، این تیم سال بعد از آن توانست به 32 سال حسرت برای به دست آوردن قهرمانی اروپا پایان دهد و با "یوپ هاینکس" سرمربی جدیدش قهرمان اروپا شود. آنها در فینال و با تک گل «میاتوویچ» یوونتوس را مغلوب کردند.

جولای 2000 زمانی بود که فلورنتینو پرس بر صندلی ریاست باشگاه تکیه زد تا دوران جدیدی در تاریخ رئال رقم بخورد.  او به قولش عمل کرد و "لوئیس فیگو" را به مادرید آورد. "پرس" در سال‌های بعد با شکستن رکورد نقل و انتقالات، زیدان را از یوونتوس به خدمت گرفت و رونالدو را از چنگ اینتر درآورد. دیوید بکام دیگر ستاره‌ای بود که رئالی‌ها به خدمت گرفتند .
سال‌های 2002 و 2004 قهرمان اروپا شدند و فصل 2003 نیز قهرمانی لالیگا را از آن خود کردند تا هواداران رئال با طعنه به بارسلونای افت کرده نگاه کنند.
اما سال 2003 خط پایانی برای افتخارآفرینی‌های رئال بود و آنها تا سه سال نتوانستند هیچ جامی را به دست آوردند تا این که "رامون کالدرون" رییس باشگاه شد. او بلافاصله "فابیو کاپلو" را برای دومین بار به مادرید آورد و "پدراگ میاتوویچ" را به عنوان مدیر ورزش رئال انتخاب کرد. بسیاری انتخاب کاپلو را تصمیم درستی قلمداد نکردند ولی کاپلو طی فصل دراماتیک توانست به قهرمانی در لالیگا برسد.
در پایان فصل کاپلو بااین دلیل بازی تیم تماشاگر پسند و پر گل نیست  اخراج شد و "برند شوستر" سرمربی آلمانی ختافه جای او را گرفت.

در فصل 2010 پرز با خرید رونالدو و کاکا و بنزما قصد دارد لیگ قهرمانان و لالیگا را تصاحب کند

نخستین رییس باشگاه: جولین پالا سیوس 1902- 1900

پرافتخار ترین مربی:میگوئل مونز 14 جام

افتخارات

قهرمانی لالیگا:31 بار

جام حذفی:18 بار

لیگ قهرمانان:9 بار

جام یوفا:2 بار

سوپر کاپ اروپا:1 بار




طبقه بندی: تاریخچه ی رئال مادرید، 
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 26 مهر 1389 توسط پدرام .س

تاریخچه ی آ.اس رم

باشگاه آس رم در جولاى سال 1927 رسما تاسیس گردید.

آن زمان از شهر رم تیم هاى متعددى در لیگ فوتبال ایتالیا بازى می كردند. از جمله‌ى این باشگاه ها مى توان به نام هاى ذیل اشاره نمود: "اس اس لاتزیو(1900)"، "رومن اف سى(1901)"، "اس اس آلبا-آودیك رم(تاسیس در 1926 از اتحاد تیم هاى آلبا(1911) و آئودیك)"، "فورتیتودو- پرو رم(تاسیس در 1926 از تركیب تیم هاى فورتیتودو(1908) و پرو رم(1912) )".


با همه این احوال بیشتر این باشگاه پایدار نبودند و خیلى زود از هم پاشیده شدند. بعد از این، طی سیاست هاى جدید دولت، قانونی نو در مورد باشگاه هاى هر شهر تصویب شد. طبق این قانون هر شهرى فقط باید یك باشگاه فوتبال بزرگ و رسمی داشته باشد كه این تیم نمادى از شهر خود به حساب آید. (كاری كه قبل از این فلورانس، ناپلس و بارى انجام داده بودند.) همین موضوع سبب شد كه از اتحاد تیم هاى آلبا-آئودیك، فورتیتودو- پرو رما و رومن اف سی، باشگاه جدیدى به نام آ.اس.رم تاسیس گردد.


پس از دوران كوتاهى استفاده از استادیوم موتو ولودرومو آپیو، جیالوروسى ها ساكن محله‌ى قدیمى تستاسیو و استادیوم كمپو در همین منطقه(كه به طور عجیبى كاملا از چوب ساخته شده است) شدند. مى توان گفت كه هنوز كه هنوزه این منطقه یادآور دوران اولیه باشگاه است. از این ها كه بگذریم باز هم مكان بازى گرگ ها تغییر پیدا كرد و آنها در استادیوم فلامینیو و بعد از آن در استادیوم المپیكو(تأسیس در 1952) مستقر گشتند. كه تا به امروز هم جاى اصلى بازى جیالوروسى، المپیكو مى باشد.



1929 تا 1950



آ.اس.رم اولین حضورش در لیگ ملى ایتالیا را در دوره‌ى 30-1929 تجربه كرد. و پس از 12 سال، آنها نخستین اسكودتوى خود را در سال 42-1941 به دست آوردند. هر چند كه پس از طى دوره اى طولانى به مدت 41 سال آنها به دومین قهرمانى خود در این رقابت ها دست یافتند(83-1982). و 18 سال بعد سومین و آخرین اسكودتوى خود تا این زمان را كسب كردند.


جیالوروسى ها یك بار در طول تاریخ 80 ساله خود به سرى بى سقوط كردند كه آن هم پس از پایان لیگ 51-1950 به وقوع پیوست. اما آنها به سرعت و در اولین فرصت به سرى آ بازگشتند.

1950 تا 1979

پس از بازگشت به سرى آ در سال 1952، گرگ ها در بین سال هاى 1950 تا اوایل 1960 در نیمه‌ى بالاى جدول رقابت ها باقى ماندند. آنها از 1963 تا 1979 روندى صعودى و رو به رشدى را طى نمودند اما در همین زمان هم به رتبه اى بهتر از سومى لیگ(75-1974) دست پیدا نكردند. و این تنها نقطه برجسته تاریخ رم در سال هاى ابتدایى بازگشت از سرى بى و جولان دادن در میانه جدول بود. با وجود این ناكامى ها رم در این دوره به دو قهرمانى كوپا در سال هاى 64-1963 و 69-1968 دست پیدا كرد.


در همین سال ها هم جیالوروسى ها بازیكنان برجسته اى داشتند كه از آنها مى توان به مدافعى مانند جیاكومو لوسى و هافبك هایى همچون فرانكو كردوا و جیان كارلود.سیستى اشاره كرد.

1980 تا به 1999

با حضور ستاره هایى چون برونو كنتى، آگستینو دى بارتولومى، روبرتو پرازو و فالكائو، گرگ ها دوران رویایى خود را آغاز نمودند و به دوران اوج خود بعد سال هاى 1941 و 1942 رسیدند. پس از كنار زده شدن توسط یووه در 1981 گرگ ها طلسم را شكستند و بالاخره بعد از 41 سال در 1983جشن قهرمانی را در المپیكو ورزشگاه خانگى خود بر پا داشتند. آنها قدرت خود را در رقابت هاى كوپا ایتالیا هم به رخ همگان كشیدند. و توانستند براى 5 بار در سال هاى 80-79، 81-80، 84-83، 86-85، 91-90 جام این رقابتها را به بالاى سر ببرند.


روند رو به رشد و افسانه اى آنها حتى به این جا هم ختم نشد و جالوروسى ها پس از ارائه بازى هاى در نوع خود بى نظیر توانستند به فینال رقابت هاى لیگ قهرمانان اروپا برسند كه متاسفانه در ضربات پنالتى از لیورپول انگلیس شكست خوردند و به مقام نایب قهرمانى بسنده كردند. افتخار آفرینى هاى گرگ ها در این سال ها با چاشنى بد شانسى همراه بود و آنها در 1991 باز هم در فینالى دیگر و این بار فینال جام یوفا، با نتیجه 2 بر 1 در مجموع بازى را به نراتزورى واگذار كردند تا مقام حسرت برانگیز دومى این رقابت ها را هم به كلكسیون افتخارات خود اضافه نمایند.

2000 تا به اكنون


بعد از پایان دوران رویایى گرگ ها، آنها با داشتن ستاره هایى چون توتی، باتیستوتا، مونتلا، كافو و پانوچی و مربیگرى فابیو كاپلو سرانجام در سال 2001 پس از پیروزى 3 بر 1 مقابل پارما در بازى پایانى، و با اختلاف 2 امتیاز از یووه به مقام قهرمانى دست یافتند.


فرانچسكو توتى یكى از عوامل موثر جیالوروسى در موفقیت هاى اخیرش بود. او كسى است كه مانند بازیكنانى همچون كنتى و پرازو به نماد رم در دوره‌ى خویش بدل گشته است. او محبوبترین بازیكن رم در سال هاى اخیر مى باشد كه محبوبیتش با كسب موفقیت هایى از جمله فتح جام جهانى 2006 با ایتالیا و كفش طلاى اروپا در 2007 دو چندان شده است.


بعد از این رم سعی كرد كه از مقام خود دفاع كند. اما آنها رقابت سنگین دیگرى را به یووه واگذار كردند. و با اختلاف فقط یك امتیاز به مقام نایب قهرمانى دست یافتند. بعد از این جیالوروسى ها با بدشانسى تمام همیشه به جایگاه دومى بسنده كردند هم در سرى آ و هم در كوپا ایتالیا. مصادیق بارز آن شكست در مجموع 4-2 مقابل میلان در فینال كوپا ایتالیا(03-2002) و باز هم كسب مقام نایب قهرمانى لیگ در 04-2003 بود.


پس از رفتن فابیو كاپلو از رم، این تیم در بحران سختى گرفتار شد و آنها طى دو سال چندین بار مربی خود را تعویض كردند. نمونه این بحران ها به پایان رساندن سرى آ با رتبه‌ى هشتمى جدول در(05-2004) بود. و به طبع به جام یوفا راه پیدا كردند. در فینال رقابت هاى كوپا نیز با نتیجه‌ى 3-0 در مجموع از اینتر شكست خوردند تا نایب قهرمانى دیگرى را به آلبوم ناكامى هاى خود بیافزایند.


در همین سال یعنى 05-2004 جیالوروسى ها در جام قهرمانان اروپا هم ناكام ماندند و با تنها كسب 1 امتیاز و در رتبه آخر گروه از مسابقات كنار رفتند. یكى از شكست هاى آنها برابر دیناموكیف بود كه بازى به خاطر پرتاب یك شى از سوى تماشاگران به داور، 3-0 به نفع تیم اوكراینى تمام شد و رم هم علاوه بر جریمه نقدى باید دو بازى خانگی را پشت درهاى بسته بازى می كرد. گفتنى است تنها امتیاز گرگ ها مقابل بایر لوركوزن(1-1) و با تك گل وینچنزو مونتلا بدست آمد.


در سال بعدى با آمدن لوچیانو اسپالتى گرگ هاى زخمى جان تازه اى یافتند و روند رو به رشدى را طی كردند. جیالوروسى ها باز هم به فینال كوپا ایتالیا رسید و باز هم بازى را 2-4 در مجموع به نراتزورى واگذار كرد تا دومین نایب قهرمانى پیاپی خود را كسب كرده باشند.


در سال 2007 جیالوروسى ها با مربى كم تجربه اما توانایى كه داشتند توانستند نتایج قابل توجهى را كسب كنند. در جام قهرمانان اروپا آنها از مرحله گروهى بعد از والنسیا صعود كردند. در قرعه كشى مرحله بعد باز هم با بدشانسى به لیون خوردند. لیونى كه یكى از شانس هاى قهرمانى محسوب مى شد. گرگ ها در خانه خود با تساوى بدون گل متوقف شدند. در بازى برگشت به نظر مى رسید كه شكست لیون كار تقریبا غیر ممكنى باشد. اما رمى ها با همت و تعصبی كه داشتند توانستند با گل هاى توتی و مانسینى لیون را در هم بكوبند. گفتنى است آنها در مرحله یك چهارم نهایى با قرعه‌ى سخت دیگرى به منچستر یونایتد برخوردند. در بازى رفت 2 بر 1 در المپیكو آنها را شكست دادند. آنها به هزار امید و آرزو به منچستر رفتند. اما این بار كم تجربگى و جوانى تیم گریبان گیر آنها شد و نتوانستند جو سنگین اولترافورد را بیش از 10 دقیقه تحمل كنند و در پایان با نتیجه‌ى عجیب 7 بر 1 شكست تحقیرانه اى را متحمل شدند.


اما گرگ ها بعد از این شكست سنگین به همت مربى خود اسپالتی، كاپیتان توتى و جوانانى همچون د.روسى خود را پیدا كردند. آنها توانستند به نایب قهرمانى سرى آ دست یابند. نكته قابل توجه این است كه اصلى ترین رقیب آنها در سال 2007 اینتر به حساب مى آمد. در بازى هاى رو در رو رمى ها جلو بودند. و در سن سیرو با نتیجه 3-1 اینتر را شكست دادند تا با به هم زدن جشن قهرمانى آنها به خانه بازگردند. همچنین از رقابت هاى نفس گیر دیگر آنها مقابل نراتزورى سومین فینال پیاپى كوپا و آن هم براى سومین بار برابر همین تیم بود. گرگ ها نمى خواستند این بار هم به راحتى قهرمانى را به نراتزورى تقدیم كنند و در بازى اول در المپیكو گویى ناراحتى شكست از منچستر را بر سر مانچینى و یارانش خالى كردند و با نتیجه‌ى 6 بر 2 آنها را در هم كوبیدند. تا حتى شكست 2-1 برابر اینتر در بازى برگشت هم نتواند مانع قهرمانى جیالوروسى شود.




طبقه بندی: تاریخچه ی آ.اس رم، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 مهر 1389 توسط پدرام .س

تاریخچه ی بایرن مونیخ





طبقه بندی: تاریخچه ی بایرن مونیخ، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 مهر 1389 توسط پدرام .س
 تاریخچه ی لیورپول

حتی جان هولدینگ هم نمیتوانست پیشبینی کند که چه موفقیت هایی برای لیورپول در راه است. بعد از گذشت بیش از 100 سال هیچ باشگاه انگلیسی نتوانسته است افتخارات لیورپول را بدست آورد. 18  بار قهرمانی لیگ، 6 بار قهرمانی جام حذفی، 7 بار قهرمان جام اتحادیه، 5 قهرمانی در جام قهرمانان اروپا، 3 قهرمانی در جام یوفا و 2 بار هم قهرمان جام در جام اروپا.

 

در این قسمت ما به چند مورد از مهمترین لحظات تاریخ باشگاه اشاره می کنیم.  این داستان باورنکردنی و غرورآفرین بزرگترین باشگاه فوتبال انگلیس است، این داستان تنها برای هواداران لیورپول جالب نیست بلکه برای تمام هواداران فوتبال در تمام دنیا زیباست.

 

شکل گرفتن باشگاه فوتبال لیورپول - 1892

 

تاریخچه باشگاه از زمانی آغاز شد که اورتون به عنوان بزرگترین رقیب ما معرفی شد.

 

اولین قهرمانی لیگ - 1901

 

در اواسط فبریه فصل 1900 - 1901 لیورپول 8 شکست داشت و 31 گل دریافت کرده بود و قهرمانی یک رویای بزرگ به حساب می آمد. بعد از 12 بازی و 9 پیروزی و 3 تساوی،جام قهرمانی در دست ما بود.

 

اولین نمایش ومبلی - 1950

 

آرسنال آماده مقابله با لیورپول برای اولین بار در ومبلی بود. موقعیت بسیار خوبی بود تا در تاریخ باشگاه بماند اما شکست دو بر صفر باعث شد تا لیورپول باز هم برای جام حذفی انتظار بکشد.

 

بیل شنکلی به عنوان مربی منصوب شد - 1959

 

اول دسامبر 1959 روزیست که همیشه در تاریخ لیورپول باقی می ماند. در آن روز لیورپول بیل شنکلی را به عنوان مربی و جانشین تیلور معرفی کرد.

 

قهرمانی در جام حذفی برای اولین بار - 1965

 

لیورپول سلطان لیگ بود و همراه با بیل شنکلی همه چیز ممکن بود و این بار جام حذفی انگلیس و قدیمی ترین جام فوتبال برای لیورپول بود و بزرگترین افتخار برای باشگاه به حساب می آمد.

 

قهرمان اروپا - 1977

 

اگر بردن جام حذفی برای اولین بار در سال1965 بهترین و بزرگترین روز در تاریخ لیورپول بود، پس در این شکی نیست که بردن جام قهرمانان اروپا برای اولین بار در سال 1977 بهترین شب تاریخ باشگاه باشد.

 

حادثه بد هیسل - 1985

 

هرگز کسی واقعه غم انگیز ورزشگاه هیسل در 29 می 1985 را فراموش نخواهد کرد. لیورپول در فینال جام قهرمانان اروپا در مقابل یوونتوس قرار گرفته بود و شبی که می توانست یکی از بزرگترین شبهای تاریخ باشگاه شود به یکی از تلخ ترین شبها تبدیل شد.

 

هیلزبورو - 1989

 

در 15 آپریل 1989 بیش از 25000 طرفدار لیورپول به هیلزبورو رفتند تا شاهد بازی لیورپول در مرحله نیمه نهایی مقابل ناتینگهام فارست باشند. 96 نفر از آنها هیچوقت برنگشتند.

 

جام حذفی ، اتحادیه و یوفا - 2001

 

پس از پیروزی در فینال جام حذفی مقابل آرسنال و در حالی که قهرمان جام اتحادیه بودیم افتخارات سال 2001 را با پیروزی در فینال جام یوفا تکمیل کردیم.

 

برنده جام قهرمانان اروپا در سال 2005


در باورنکردنی ترین شب تاریخ درخشان باشگاه در حالی که نیمه اول را تیم میلان با نتیجه 3 بر صفرپیروز به رختکن رفته بود لیورپولی ها با یک بازگشت معجزه آسا برای پنجمین بار در ورزشگاه آتاتورک شهر استانبول خود را به عنوان پادشاه اروپا معرفی کردند.




طبقه بندی: تاریخچه ی لیورپول، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 مهر 1389 توسط پدرام .س
فصل اول --- بنا نهادن باشگاه
فصل اول

[تصویر: gun__1214917161_arsenal1888.jpg]

در اواخر سال 1886 یک دسته از کارگران انبار مهمات(ARESNAL) یک کارخانه سلاح های جنگی در وولویچ تصمیم به ساخت یک تیم فوتبال گرفتند. آن ها خود را با توجه به شاخص خورشیدی باشگاه در بالای در ورودی آن، دایال اسکور(شاخص مربع) می نامیدند.

در 11 دسامبر 1886، دایال اسکور با برد 6-0 برابر واندررزهای شرقی سر و صدای زیادی به پا کرد. اولین بازی در اولین لباس متفاوتی که به تن می کردند. خیلی زود پس از آن نام رویال آرسنال(آرسنال سلطنتی) برای تیم پذیرفته شد.

گروهی از بازیکنان ناتینگهام فارست به باشگاه ملحق شدند و این اتصال با قهرمان دور آینده ی قهرمان اروپا آرسنال را به عنوان قرمزهای معروف به دنیا شناخت. این گروه که در تیم قبلی خود، که 20 سال زودتر تاسیس شده بود، به پیراهن ذخیره های تیم نزدیک می شدند، به صورت طبیعی تعهد خود را به آن از دست داده و در قرمز آرسنال غرق شدند تا دیگر حتی پشت سرشان را هم نگاه نکنند.

آرسنال در سال های اول مدام در بین تعدادی از زمین های مختلف در پلام استد جا به جا می شد. آن ها ابتدا در زمین عمومی پلام استد شروع کردند ولی برای دومین فصلشان، آرسنال سلطنتی زمین نربی اسپورتس من در مرداب پلام استد را اجاره کرد. این زمین جایی بود که در آن آرسنال برای اولین بار به عضویت سنیور کاپ لندن در آمد. اگر چه در دور دوم مسابقات تیم در برابر بارنز شکست خورد، ولی هنوز چرخ ها در حال حرکت بودند. با افزایش حمایت ها تیم در فصل آینده زمین اربابی منطقه را اجاره کرد.

رویال آرسنال در این زمین و در فصل 1989/90 برای اولین بار طعم شرکت در بازی های اف-ای کاپ را چشید و در همین سال یک سه گانه در موفقیت ها نیز بدست آورد؛ قهرمانی جام خیریه لندن، جام کنت سنیور و جام کنت جونیور.

تیم در سال بعد نیز یک بار دیگر قصد تعویض مکان کرد و این بار به زمین اینویکتا، جایی که نزدیک به 6 سال در آن باقی ماندند.

پیشرفت کلی در تیم و موفقیت هایش در بازی برای آرسنال تنها یک معنی داشت، حرفه ای شدن. مسولین شکه شده ی اتحادیه ی فوتبال لندن ابتدا قصد ایجاد لیگی جدید را کردند که از طرف تیم های جنوبی رد شد. در طول فصل پیش رو تیم این بار نامش را به وولویچ آرسنال تغییر داد.

افزایش بهای اجاره ی زمین اینویکتا به این معنی بود که آرسنال باید دوباره به زمین قبلی اش، زمین سلطنتی باز گردد و این بار آن ها بدون معطلی این زمین را خریدند. تا سال 1913 و رفتن به هایبری، این زمین تبدلی به زمین خانگی آرسنال شده بود. به زودی درخواست آن ها برای پیوستن به لیگ دسته دو نیز پذیرفته شد.

موفقیت آرسنال در پایان قرن نوزدهم تقریبا پایدار بود و رتبه ی لیگ تیم تا جایی بهبود یافت که در 1903 باشگاه مجوز حضور در لیگ دسته یک را کسب کرد. سه سال بعد آن ها به نیمه نهایی جام حذفی که هر دو سال یک بار انجام می شد راه یافتند. با این احوالات زمین پلام استد جای مناسبی برای آرسنال نبود و با شرایط بد مالی و تهدیدات موجود، هنری نوریس، رئیس باشگاه فولام پا پیش گذاشت.

نوریس تشخیص به نقل مکان تیم داد و هایبری را مکانی مناسب برای مقصد بعدی دانست. و بعد از دوری باشگاه در سال 1913 تیم به هایبری جا به جا شد. دو سال پس از این خانه ی جدید نام باشگاه نیز عوض شد تا وولویچ، تیم هایبری، آرسنال اف-سی شود.

در پایان جنگ جهانی لیگ دسته اول با دو تیم افزایش یافت که یکی از آن ها آرسنال بود. و با مربی گری مربی خود، لزلی کینگتون، آرسنال در شش سال اولی ی صلح موفقیت های متعادلی کسب کرد. ولی رئیس نوریس چیز بیشتری می خواست و در 1925 مربی جدیدی را به هواداران معرفی کرد.

یک فرد مخصوص، مرد یورکشایری به نام هربرت چاپمن، کسی که باشگاه را برای همیشه تغییر داد.

آرسنال سلطنتی در وولویچ شکل گرفت
[تصویر: Laying-the-Foundations---7.jpg]

یک گروه اسکاتلندی بذری را کاشتند که بعدها تبدیل به یکی از معروف ترین نام ها در فوتبال دنیا شد.

دیوید دانسکین، از کیکالدی در فیفه، در کارخانه ی مهمات آرسنال در وولویچ کار می کرد. مرد اسکاتلندی که فردی فوتبالی بود، در فضایی که توسط راگبی و کریکت قرق شده بود، با کمک سه نفر از دوستانش یک تیم را پایه ریزی کرد؛ دوستان او الیجاه واتکینز، جان هامبل و ریچارد پیرس بودند. با آمدن دو بازیکن ناتینگهام فارست، فرد بردزلی و موریس بیتس، دانسکین هم تهییج به فعالیت بیشتر شد.

حرف تشکیل باشگاه پیچید و 15 نفر که هر کدام حاضر به پرداخت نیم شلینگ برای درست کردن تیم بودند، جلو آمدند. دانسکین سه شیلینگ دیگر نیز به آن اضافه کرد و آن ها در اکتبر 1886 یک توپ فوتبال خریدند.

تیم در دسامبر 1886 اولین مسابقه را ترتیب دادند ولی هنوز نه اسمی داشتند، نه لباسی و نه جایی برای بازی! دانسکین و بقیه ی اعضا به دنبال یکی از کارگاه های کارخانه، نام دایال اسکور را انتخاب کردند و و تصمیم گرفتند تا در جزیره ی سگ ها به دیدار واندررز شرقی بروند.

دایال اسکور 6-0 بازی را برد و در می خانه ی سلطنتی بلوط دور هم جمع شدند و بعد از آن در کریسمس 1886 در ایستگاه آرسنال در وولویچ. باردزلی هم مشکل پیراهن تیم را با ارتباطش با ناتینگهام فارست حل کرد و آن ها هم یک سری کامل لباس قرمز برای او ارسال کردند.

وقتی آن ها در می خانه ی سلطنتی دور هم بودند تصمیم گرفتند اسم تیم را هم عوض کنند. اسم جدید ترکیب اسم می خانه و محل کارشان بود، رویال آرسنال(آرسنال سلطنتی). این اسم از دایال اسکور خیلی با شکوه تر بود و تا 1891 نیز باقی ماند، زمانی که نام وولویچ آرسنال نام رسمی تیم شد.

در آن زمان 15 نفری که دارائی خود را برای ساخت این تیم فوتبال خرج کرده بودند، چیزی بیشتر از تنها تمرین کردن می خواستند، بدون شک حرکاتی اجتماعی در کنار آن. این قسمتی از چیزی بود که آن ها می دانستند شروع کرده بودند.





وولویچ آرسنال اولین بازی را انجام می دهد

[تصویر: Laying-the-Foundations---9.jpg]

در سال 1891 باشگاه تبدیل به باشگاهی حرفه ای شد و نام آن به وولویچ آرسنال تغییر یافت.
اتحادیه ی فوتبال لندن سعی داشت باشگاه های لندنی مانند تاتنهام، کوینز پارک رنجرز و میلوال را ترغیب کند تا لیگ جنوبی را تشکیل دهند ولی این هدف مورد قبول واقع نشد و در نتیجه آرسنال نیز برای حضور در لیگ فوتبال اعلام درخواست کرد و در 1893 به لیگ دسته دو راه یافت.

در آن زمان آرسنال تنها تیم حرفه ای لندن بود و اولین تیم جنوب بیرمنگام که به لیگ راه پیدا می کرد.

در همان سال وولویچ آرسنال به زمین اربابی بازگشت، اولین زمین که در محل بزرگی در کناره ی سراشیبی به عنوان اسپیون کوپ شناخته می شد. نامی که برگرفته از نام سربازی بود که از جنگ بوئر باز گشته بود. بنابراین کوپ اصلی متعلق به وولویچ آرسنال شد.

بازی اصلی اول آن ها در لیگ در روز شنبه 2 سپتامبر آن سال برابر دیگر تیم تازه راه یافته به لیگ، نیوکاسل یونایتد بود. آن بازی در زمین اربابی انجام شد و با دو گل شاو و الیوت برای توپچی ها 2-2 به پایان رسید.

یک هفته بعد وولویچ آرسنال اولین شکست خود در لیگ را در زمین ناتس کانتی و با نتیجه ی 3-2 پذیرفت. اولین برد تیم نیز دو روز بعد و با هت تریک جان هلث_که اولین برای باشگاه در لیگ بود_ موفق به غلبه ی 4-0 برابر والسال شد.

نیوکاسل و برتون سویفتس هر دو با زدن شش گل در نیم فصل اول از آرسنال پیشی گرفتند ولی وولویچ آرسنال هم با یک برد شش گله برابر میدلزبورو آیرونوپلیس و تکرار آن در یک بازی خانگی مقابل نوریچ ویکتوریا، از قافله عقب نماندند.

وولویچ آرسنال حتی یک برد قاطع تر را نیز تجربه کرد، زمانی که در 14 اکتبر 1893 موفق به پیروزی 12-0 برابر اشفورد یونایتد در جام حذفی شد؛ بردی که هم چنان به عنوان بزرگ ترین برد باشگاه در آن رقابت ها باقی مانده است.

آرسنال لیگ 15 تیمی را در جای نهم به پایان رساند و در 28 بازی، 28 گل به ثمر رساند و توانست رکوردی قابل اعتبار را برای بازگشت به نبرد مایل استون بر جای بگذارد

بیایید قرمزها - رنگ های باشگاه
[تصویر: Laying-the-Foundations---8.jpg]


در 1895 دو سال پیش از اینکه باشگاه حرفه ای شود، یک گروه کوچک از بازیکنان ناتینگهام فارست شامل فرد بردزلی، بیل پار و چارلی بیتس به دایال اسکور پیوستند(نام اولیه ی تیم) و لباس قرمز سابق شان را همراه آوردند. با وضع بد بودجه ی تیم، ارزان ترین تصمیم برای باشگاه این بود که لباس بقیه ی بازیکنان را نیز مثل بازیکنان سابق فارست که لباس قرمزشان را داشتند، کنند!

این لباس اصلی یک قرمز تیره بود، با آستین های بلند و یک یقه با سه دکمه زیر آن در قسمت جلویی لباس. لباس با زانو بند، شورت و جوراب های سفید پشمی و سنگین که حلقه های سفی و آبی داشت، کامل می شد. لباس دروازه بان هم چیزی شبیه به همین لباس بود با دستکش های بافتنی پشمی کرم و یقه های نخی. این لباس قرمز تیره همان لباسی بود که در فصل اول در هایبری در 1913/14 مورد استفاده قرار گرفت.

سخاوت بردزلی، پار و بیتس در تهیه ی لباس ها و الهام بخشی به تیم در جهت بازی با رنگ قرمز تعدادی دیگر از باشگاه ها را نیز به پیروی از کادر رهبری آرسنال تشویق کرد. یکی از مشهور ترین این تیم ها اسپارتاپراگ است که زمانی که رئیس آن ها، دکتر پتریچ در 1906 از لندن دیدن می کرد، با مشاهده ی لباس قرمز وولویچ بسیار وه وجد آمده و در بازگشتش به چک اسلواکی تصمیم به تغییر رنگ لباس تیمش به قرمز گرفت. در حال حاضر هم اسپارتاپراگ همچنان همان قرمز تیره را بر تن می کند، چیزی نه چندان متفاوت از قرمز استفاده شده در لباس آرسنال در 2005/06 (فصل آخر هایبری). آمدن هربرت چاپمن به کادر فنی و سرمربی گری آرسنال در 1925 بود که لباس تیم را به آن چه الان می شناسید تغییر داد.

بستگی به منبع اعتقادی شما دارد، ولی چاپمن در آن زمان توجه تعدادی از بازیکنانش در زمین را متوجه شباهت لباس با آستین های سفید تیمش به پوشش شخصیت کارتونی محبوب آن زمان، تام وبستر کرده بود! بالاخره و با هر الهام بخشی که بود لباس تیم به لباسی با یقه و آستین سفید تبدیل شد؛ لباسی که در گوشه ی سمت چپ سینه، لوگوی تیم را نیز در بر می گرفت.

در طول دهه ی 1950 تیم ها برای جلوگیری از شباهت ها در رنگ لباس، شروع به استفاده از لباس دوم برای خود کردند. در همین دوره و در سال 1960 بود که آرسنال نیز سبک راگبی مانند لباسش را نیز تغییر داد و از لباس های نخی استفاده کرد.

آرم مشهور "کنون" باشگاه برای بار نخست در اوایل دهه ی 1970 روی لباس تیم نقش بست. این لباس همان لباسی بود که آرسنال با آن موفق به انجام یک دوگانه در قهرمانی لیگ و جام حذفی در فصل 1970/71 شد.

در اواخر 1970 باشگاه برای اولین بار از لباس های با آرم های شرکتی استفاده کرد که در این دوره شرکت آمبرو بود. و در سال 1982 JVC به عنوان اولین اسپانسر باشگاه لغب گرفت، حمایت کننده ای که تا سال 1999 و تحویلش به SEGA هم چنان روی لباس قرمزهای لندن باقی ماند. سه سال بعد O2 جایگزین این شرکت بازی شد و این نیز تا شروع فصل 2006/07 و رسیدن به Fly Emirates ادامه یافت. هم اکنون این شرکت قراردادی 8 ساله با باشگاه دارد.

اتفاق جالبی در بازی لیگ قهرمانان آرسنال برابر هامبورگ در بازی چهارشنبه شب 13 سپتامبر در زمین تیم آلمانی برای این آرم پیراهن رخ داد. جایی که اسپانسر هر دو تیم یکسان بود و طبق قوانین یوفا در هیچ بازی ای دو تیم حق استفاده از حمایت کننده ای یکسان را ندارند و به همین دلیل آرسنال لباس هایی با تبلیغات Dubai بر تن کرد تا اتفاقی خاص در ذهن باقی بگذارد.

برای گرامی داشت سال پایانی بازی در هایبری که از 1913 ورزشگاه خانگی آرسنال بود، در آن فصل آرسنال لباس های قرمز خاصی پوشیدند.

این رنگ برای احترام به رنگ لباس تیم در اولین سال حضور در هایبری انتخاب شد و لباس زرشکی تیم با حروف طلایی و شورت سفید و کفش های زرشکی ترکیب و تزئین شد. پس از ای در فصل 2006/07 که اسپانسر تیم نیز تغییر می کرد آرسنال دوباره همان لباس های سفید و قرمز را از نو بر تن کرد.

در فصل 2007/08 آرسنال لباسی را به عنوان لباس دومش طراحی کرد که یاد مرد افسانه ای اش، هربرت چاپمن را زنده کند. این لباس فاکتورهایی از طراحی را در بر می گرفت که اشاره به تاثیرات چاپمن بر بازی داشت، همچنین این لباس بازگشتی به لباس های سفیدی بود که گاهی در سال های مختلف رنگ باشگاه توپچی ها را به خود گرفته بودند.

البته این لباس سفید نیز با وجود محبوبیت فراوان در فصل 2008/09، به مناسبت جشن 20 سالگی آنفیلد 89 و یاد آوری لحظات نفس گیر و قهرمانی لحظات پایانی آن دوره به لباس زرد با خط های آبی تغییر کرد. همان لباسی که در آن سال و در آن بازی در مرسی ساید، تیم به تن کرده بود.

باشگاه از وولویچ به هایبری منتقل می شود
[تصویر: Laying-the-Foundations---10.jpg]


آرسنال از روی ضرورت و البته جاه طلبی از وولویچ به هایبری رفت. بدون این انتقال شاید هیچ وقت نمی توانست به یکی از مشهورترین نام ها در اروپا تبدیل شود.

با پایان فصل1912/13، وضعیت مالی آرسنال در شرایط خطرناکی قرار داشت. هنری نوریس که به تازگی مسولیتی مهم را برای کسب نتیجه ای عالی پذیرفته بود معتقد بود: اگر آرسنال می خواهد یکی از قدرت های بزرگ داخلی انگلستان شود، باید تغییر مکان بدهد.

نوریس و ویلیام هال فضا را در بترسی و هایبری برای کار خود باز می دیدند ولی در واقع هیچ کدام گزینه ی کاملا مناسبی نبودند و احتیاجاتشان را رفع نمی کردند. هایبری، منطقه ی بالای رودخانه این معنی را می داد که یک منطقه درست در نزدیکی تاتنهامی ها- که نوریس سعی داشت تا از آن جلوگیری کند. اما از طرفی دیگر ایستگاه زیرزمینی نربی شانس حضور تماشاگران بیشتر در ورزشگاه را زیاد می کرد و این مساله ای بود که در نهایت بهترین گزینه را برای آرسنال، هایبری کرد.

پس از مذاکرات طولانی بالاخره مقرر شد که آرسنال با پرداخت 20.000 پوند زمین را برای 21 سال اجاره کند. اعتراض ها به نقل مکان آرسنال به شمال به زودی شروع شد؛ تاتنهام و کلپتون اورینت که بعدها در هومرتون بازی کرد، از مجاورت نزدیک آرسنال ترس داشتند و حتی ساکنین محلی نیز از این ماجرا ناراحت بودند. اما با برگشت دادن درخواست ساکنین و باشگاه های نیربی توسط کمیته ی مدیریت لیگ، آرسنال اجازه یافت تا در خانه ی جدیدش بماند.

آخرین بازی تیم در ورزشگاه اربابی قدیمی تساوی 1-1 مقابل میدلزبورو در 26 آپریل 1913 بود. بعد از آن وولویچ آرسنال با نام "آرسنال" شناخته شد(اگر چه پیش از این هم نام رسمی تیم همین بود) و نوریس سعی در اضافه کردن پول بیشتر در خانه ی جدید بود.

در مدت چهار ماه زمین جدید مسطح شد و بخش جدید جایگاه تماشاگران نیز ساخته شد؛ این به علاوه ی تراس ها و گیت های ورودی ورزشگاه بود. در این زمان و در 6 سپتامبر 1913 که آرسنال اولین بازی اش در هایبری را برابر لستر فوس را انجام می داد، نوریس سرمایه ی 125.000 پوندی برای استفاده در باشگاه پیدا کرد.

با برد 2-1 برابر لیستر زندگی عالی شده بود، اندی دوین، مرد اسکاتلندی گل اول آرسنال را زده بود. هدف بعدی نوریس رفتن به لیگ دسته اول بود و به نظر می رسید تیم آرسنال برای رسیدن به این مرحله مجهز بود. اما یک سال پس از اولین بازی آرسنال در هایبری، اروپا در جنگ بود و نوریس مجبور بود که منتظر بماند


[تصویر: Laying-the-Foundations---11.jpg]
آرسنال در آخرین سال حضورش در هایبوری به یاد اولین روز های حضورش لباسی با همان ترکیب رنگی را به
 
تن کرد .
 
 
 



طبقه بندی: تاریخچه ی ارسنال، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 مهر 1389 توسط پدرام .س

تاریخچه ی  آث میلان

 *باشگاه: آث میلان a.c.milan
  *رئیس باشگاه: سیلویو برلوسكونی
  *استادیوم: سن سیرو میلان
  *سال تاسیس:
۱۸۹۹میلادی 
   *پیراهن: قرمز و مشكی
  *سرمربی: لئوناردو

كشور ایتالیا ، یكی از مهدهای بزرگ فوتبال است. همواره در شهرهای این كشور ، فوتبال حرف اول را می زند. رم ، میلان ، ناپل و تورین از جمله شهرهای فوتبال خیز ایتالیا به شمار می آیند.
 میلان به عنوان یكی از بزرگترین و زیباترین شهرهای كشور چكمه ، با حضور دو تیم بزرگ و معروف اینتر و میلان ( آث میلان) همیشه مركز فوتبال ایتالیا بوده و هست. مردم این شهر نیز از پرشورترین طرفداران فوتبال هستند و نتایج و حاشیه فوتبال را پیگیری می كنند.
 تیم میلان در سال 1899میلادی توسط عده ای از جوانان شهر تشكیل شد. پس از اینكه میان اعضای تیم اختلاف افتاد ، عده ای از معترضین به قصد رقابت با دیگر افراد تیم ، تیم اینتر را تاسیس كردند.
 تیم میلان اولین قهرمانی خویش را در سال 1901جشن گرفت. از همان ابتدا ، میلان طرفداران بسیاری را جذب كرد. میلانیها در سالهای 1906- 1907و 1951دست یافتند. راه راه پوشان روسونری با كسب 14 عنوان قهرمانی دیگر در باشگاههای ایتالیا درسالهای1952- 1955- 1957- 1959– 1962- 1968- 1979- 1988- 1992- 1993- 1994- 1996و 1999و2004 همچنین با پنج قهرمانی جام حذفی در سالهای 1967- 1972- 1973و 1977و2003 و پنج سوپر جام ایتالیا در سالهای 1988- 1992- 1993- 1994و 2003از پرافتخار ترین تیمهای ایتالیا محسوب می شوند.
 اوج قدرت آث میلان را می توان در اواخر دهه 80میلادی و اوایل دهه 90میلادی مشاهده نمود.
 سیلویو برلوسكونی ، سیاستمدار بزرگ ایتالیا هنگامی كه صاحب باشگاه شد ، با به خدمت گرفتن بازیكنان بزرگی مانند رودگولیت ، ماركوفان باستن و فرانك ریكارد هلندی و بازیكنان ایتالیایی چون مالدینی ، باره سی و تاسوتی نقشه های قهرمانی فوتبال ایتالیا و جهان را رسم نمود.
 گماردن نظریه پرداز بزرگی چون آریگو ساچی به سمت مدیریت فنی ، شهرت و آوازه میلان را بیش از پیش نمایان ساخت. با آمدن فابیو كاپلو و كسب قهرمانی های متعدد آث میلان با این مربی ، محبوبیت برلوسكونی ، در میان طرفداران انبوه میلان و مردم عادی افزایش یافت.
 تا جایی كه به عنوان نخست وزیر كشورایتالیا مشغول به كار شد. میلان در سالهای 1963-1969- 1989- 1990- 1994و2003 و 2007 به جام باشگاههای اروپا نیز دست یافته است و به لطف بازیكنان طراز اول و مربی توانمند خود چهار سوپر جام اروپا در سالهای 1989- 1990و 1995و2007 را فتح كرده است.
 اكنون كه برلوسكونی با مشغله كاری فراوانی رو به روست ، آدریانو گالیانی به عنوان معاونت باشگاه اداره امور تیم را بر عهده دارد.
 از جمله افتخارات این تیم فتح سه جام بین قاره ای در سالهای 1969-1982و 1990و نیز یك جام متیروپا درسال 1982است. اینك تیم آث میلان از نظر كسب قهرمانی و جام در مسابقات اروپایی و جهانی یكی از پرافتخارترین تیمهای جهان فوتبال محسوب می شود.
 بازیكنان بزرگی چون ریوالدو ، كلایورت ، روبرتو باجو ، فرناندو ردوندو ، مارسل دزایلی ، دژان ساویسوویچ ، دانیل ماسارو ، لنتینی ، پاپن ، دونادونی و دیمتریو آلبرتینی در میلان بازی كرده اند .
 یكی از نامدارترین ترین بازیكنان میلان ، جیانی ریورا است كه با 501بازی تاكنون بیشترین حضور را در میدان همراه با آث میلان داشته است. پائولو مالدینی دفاع كهنه كار این تیم هم از جمله بازیكنان محبوب تاریخ این باشگاه می باشد.
 در حال حاضر سرمربی روسونریها، كارلو آنچلوتی است كه یكی از مطرح ترین طراحان تاكتیك در ایتالیا و بازیكن اسبق همین تیم به شمار می آید. در گذشته فاتح تریم ( از تركیه ) چزار مالدینی و زاكه رونی نیز در این باشگاه مربیگری كرده اند.
 میلان در فصل 2004-2003اسكودتو را با این مربی فتح كرد و در فینال جام قهرمانان باشگاههای اروپا در منچستر ، یوونتوس را مغلوب كرد و به قهرمانی رسید.

در سال 2007 نیز با وجود مشکلات زیاد توانست از سد حریفانی چون منچستر. بایرن و لیورپول عبور کرده و قهرمان اروپا شود .


اث میلان از نگاه دو

آ.ث. میلان (یا میلان)یکی از پرافتخارترین باشگاههای‌ فوتبال جهان است و همانطور که از نام آن پیداست در شهر میلان ایتالیا قرار دارد.

این تیم با سیصد و چهل میلیون طرفدار، پرطرفدارترین تیم جهان محسوب می شود. تیم منچستر یونایتد ازین لحاظ در مرتبه دوم قرار دارد.

لقب این تیم «روسونری» (قرمز و سیاه) و نام ورزشگاه آن سن سیرو است.

لباس اول تیم بلوز راه راه مشکی و قرمز همراه با شورت مشکی (یا در بعضی اوقات سفید)، لباس دوم بلوز و شورت سفید و لباس سوم بلوز و شورت مشکی است.

این باشگاه در ۱۶ دسامبر سال ۱۸۸۹ با نام «باشگاه کریکت میلان» به وسیلهٔ «آلفرد ادواردز» و «هربرت کیلپین» انگلیسی دایر شد و به دلیل انگلیسی بودن مؤسسان، اسم باشگاه به جای میلانو (تلفظ ایتالیایی) میلان نام گرفت.

مالک کنونی باشگاه سیلویو برلوسکونی و سرمربی کنونی آن کارلو آنجلوتی (معروف به کارلتو) است.

کاپیتان پائولو مالدینی یکی از محبوبترین و معروفترین بازیکنان دههٔ اخیر میلان فرزند چزاره مالدینی (بازیکن سابق همین تیم) می باشد.

تاریخچه:

این باشگاه، در ابتدا به عنوان باشگاه کریکت، توسط دو انگلیسی به نام های آلفرد ادواردس و هربرت کیلپین در سال ۱۸۹۹ تاسیس(پایه گذاری) شد.به دلیل خاستگاه این باشگاه، از تلفظ انگلیسی نام شهر میلان، به جای تلفظ ایتالیایی این شهر(میلانو) در نام این باشگاه استفاده شده است. آث میلان اولین عنوان قهرمانی خود در جام قهرمانی ایتالیا را در سال ۱۹۰۱ بدست آورد.

در سال ۱۹۰۸، این باشگاه ایجاد شکاف در خود را به دلیل اختلافات داخلی در موضوع امضای قرارداد با بازیکنان خارجی تجربه کرد، که این موضوع باعث تشکیل باشگاه دیگری در شهر میلان به نام اینتر میلان شد. میلان با به دست آوردن مقام قهرمانی در جام باشگاه های اروپا با پیروزی بر تیم بنفیکا پرتغال در مرحله پایانی سال ۱۹۶۳، مقبولیت جهانی خود را ضمانت کرد. آنها همچنین با تکرار قهرمانی در سال ۱۹۶۹، موفق به کسب عنوان قهرمانی در جام بین قاره ای (جام باشگاه های جهان امروزی) در همین سال شد.

به دنبال استعفای جیانی ریورا، میلان دوران افت را هم تجربه کرد. دورانی که ماجرای توتونرو یا همان شرط بندی و پرداخت رشوه از سوی باشگاه برای تغییر نتیجه مسابقات در سال ۱۹۸۰ و مجازات حضور در سری ب را برای میلان در پی داشت. آنها بعد از آن سریعاً خود را به سری آ رساندند ولی در فصل ۸۱-۸۲ با قرارگیری در منطقه خطر سری آ، مجدداً به سری ب بازگشتند.

در سال ۱۹۸۶، سیلویو برلوسکونی، این باشگاه را خریداری کرد و با به خدمت گرفتن آریگو ساکی (۱۹۸۷) به عنوان سرمربی و بازیکنانی همچون مارکو فان باستن، روود گولیت و فرانک رایکارد دوران شکوفایی مجدد این باشگاه آغاز شد. آریگو ساکی در اولین دوره مربیگری خود در میلان (۱۹۹۱-۱۹۸۷) موفق به کسب ۸ عنوان قهرمانی شد (یک قهرمانی سری آ، یک قهرمانی سوپر جام ایتالیا، ۲ قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، ۲ قهرمانی سوپر جام اروپا و ۲ قهرمانی جام کنفدراسیون ها). وی در این دوره یک نایب قهرمانی در سری آ و یک نایب قهرمانی در کوپا ایتالیا را نیز در کارنامهٔ خود دارد.در سال ۱۹۹۲ میلان اسکودتوی سری آ را بدون حتی یک شکست به دست آورد. این مهم را تاکنون هیچ تیم دیگری در سری آ تکرار نکرده است.

در فصل ۰۵-۲۰۰۶ در پی تخلفات مربوط به تعیین داوران مسابقات سری آ، کمتیه انضباطی رأی به کسر ۱۵ امتیاز در شروع فصل ۰۷-۲۰۰۶ و عدم حضور این تیم در لیگ قهرمانان اروپا را صادر کرد که این حکم بعداً به کاهش هشت امتیاز و حضور در لیگ قهرمانان اروپا، کاهش پیدا کرد.




طبقه بندی: تاریخچه ی اث میلان، 
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 19 مهر 1389 توسط پدرام .س

تاریخچه چلسی

 

نام باشگاه : چلسی FC.chelsea

تاسیس : 1905

استادیوم : استمفورد بریج

رئیس باشگاه: کن بیتس  

پیراهن و شورت ورزشی: آبی

سر مربی : رانییری

ورزش زیبا و مهیج فوتبال حاصل ابتکار و خلاقیت مردمان جزیره است . انگلیسی ها جهان را اسیر دنیای توپ گرد کردند وخود نیز در این گرداب غرق شدند . با توجه به ابداع فوتبال در انگلستان،داشتن سابقه کمتر از صد سال برای باشگاههای فوتبال این کشور ، نشان از جوانی باشگاه های بریتانیاست . بیشتر باشگاههای بزرگ انگلیسی در اواسط و یا اواخر قرن نوزدهم میلادی متولد شده اند ، اما آبی پوشان چلسی از همان معدود تیم هایی هستند که در قرن بیستم گام به دنیای توپ گرد نهادند .

گفته می شود تاسیس باشگاه چلسی حاصل درگیریهای بازیکنان دیگر تیم های انگلیسی و به خصوص تیم فولهام بوده است . با اتحاد تنی چند از این بازیکنان در چلسی لندن تیم فوتبال جدیدی آغاز به کار کرد . این منطقه که در جنوب غربی شهر لندن واقع شده درآن زمان از مناطق زیبای شهر محسوب می شد.

تیم فوتبال چلسی تنها دو فصل برای حضور در رقابت های دسته اول باشگاههای انگلستان صبر کرد. این تیم پس از رسیدن به مسابقات دسته اول سعی داشت به هر شکل ممکن نام و آوازه ای برای خود به دست آورد. اما طلسم قهرمانی چلسی  پنجاه سال بعد شکست. آبی پوش های لندن در سال 1995 مقام اول لیگ باشگاهی انگلستان را به دست آوردند، عنوانی که هیچگاه برای مردان استمفورد بریج تکرار نشد . چلسی در سال های 1970 ، 1997 ، 2000 جام حذفی باشگاههای انگلستان را به دست آورد و در سال های 1915 ، 1967 ، 1994 ، 2002 عنوان نایب قهرمانی این رقابت ها را در کارنامه خود ثبت کرد . چلسی در صحنه رقابت های اروپایی نیزچهره موفقی از خود به نمایش گذارد. قهرمانی دو جام برندگان اروپا در سال 1971 و 1998 بزرگترین افتخار اروپایی این تیم بوده است و یک قهرمانی سوپر جام باشگاههای اروپا در سال 1998 نیز درکارنامه چلسی به چشم می خورد . کسب این سه جام اروپایی در ده حضور آبی پوشان در رقابت های باشگاه قاره  سبز افتخار قابل توجهی محسوب می شود . اما باید پذیرفت که این افتخارات برای نام پرآوازه چلسی کافی نیست. آبی پوشان لندنی به غیر از کسب عناوین و افتخارات هدف دیگری در رقابت های داخلی انگلستان دارند. رقابت با تیم های پرآوازه به خصوص حضوری موفق در دربی های لندنی از دیگر اهداف این تیم است. آرسنال، تاتنهام، اورتون و فولهام اصلی ترین رقیبان انگلیسی چلسی محسوب می شوند. در این میان به دلیل همان حساسیت های خاص  سرخ آبی جدال آرسنال چلسی حساس ترین بازی این دو تیم در هر فصل است.

استادیوم استمفورد بریج(Stamford bridge) ورزشگاه اختصاصی آبی های لندن است. این ورزشگاه که در سال 1877 ساخته شده، یکی از قدیمی ترین استادیوم های اروپا محسوب می شود. استمفورد تا اواخر دهه هشتاد بیشتر به یک نمایش فرانسه شباهت داشت. برخی از اوقات این ورزشگاه محل تماشای مسابقات حساس بوکس بود. با تاسیس چلسی استمفورد دراختیار این تیم قرار گرفت. این ورزشگاه نزدیک به صد سال است که با چلسی همراهی می کند.

چلسی در تاریخ خود بازیکنان و مربیان بسیار مشهوری  را دیده است. پیش از رانیری، مربی کنونی تیم چلسی، ویالی هدایت این تیم را برعهده داشت

بازیکن بزرگ تاریخ فوتبال اروپا که در دوران بازیکنی خود تعصب خاصی نسبت به پیراهن چلسی داشت، پیش از ویالی رود گولیت ستاره افسانه ای فوتبال هلند سر مربی چلسی بود و قبل از گولیت، گلن هادل این مسئولیت را بر عهده داشت. از جمع بازیکنان بزرگ فوتبال جهان در چند سال اخیر ستارگانی همچون ژورژ وه آ( ستاره بزرگ لیبریایی)، دنیس وایز( هافبک وفادار چلسی)، دشام( ستاره بزرگ فرانسوی) و بازیکنانی همچون لیلیان تورام، توره آندره فلو و فرانک لبوف در چلسی حضور داشته اند. در حال حاضر نیز آبی های لندنی با هدایت رانیری و استفاده از بازیکنانی همچون مارسل دسایی، اد دیگوی، بودوین زندن، بابایارو، امانوئل پتی، لمپارو وجیمی فلوید هاسل بنک به کسب افتخارات تازه ای در فوتبال بریتانیا می اندیشند. در میان همه این اسامی بزرگ یک ستاره نام آشنا، اما کوچک فراموش شده است.

جان فرانکو زولا، او مصداق همان ضرب المثل فلفل ریز و تیز است. زولا که حالا جشن تولد 36 سالگی را هم پشت سر گذاشته، انگار تمام شدنی نیست. این مهاجم توانای ایتالیایی درسال 1996 به چلسی آمد. او که متولد ساردینیای ناپولی است. فوتبال حرفه ای را در همان تیم ناپولی آغاز کرد و از همین تیم به پیراهن لاجوردی تیم ملی ایتالیا رسید.

زولا آن قدر درخشید که سرانجام مسئولان چلسی او را به قیمت پنج میلیون دلار خریداری کردند. این مهاجم سرعتی و با تجربه شاید حقیقتاً خوش اخلاق ترین فوتبالیست جهان است. او از دنیای حاشیه ها بیزار است و هنوز می تواند برای تیمش موثر باشد. به قول سایت اختصاصی باشگاه چلسی از زولا نمی توان چیزی گفت به غیر از اینکه او هنوز هم بهترین بازیکن این تیم است.

چلسی در فصل جاری در لیگ برتر انگلیس به مقام چهارم دست یافت و به مسابقات جام قهرمانان باشگاههای اروپا راه یافت.

 

تمامی نقل و انتقالات چلسی در فصل 2010/11

تمامی نقل و انتقالات چلسی در فصل 2010/11

 

 


دیشب با پایان گرفتن نقل و انتقالات تابستانی ، پرونده ی نقل و انتقالات باشگاه چلسی نیز بسته شد. در این خبر به اعلام تمامی نقل و انتقالات صورت گرفته ی باشگاه چلسی اعم از خرید و فروش یا قرض دادن بازیکن میپردازیم .

 

لیست نقل و انتقالات را در ادامه مطلب ببینید

ادامه مطلب

 

آخرین دقایق نقل و انتقالات( دی سانتو به ویگان پیوست)

 

 

 



 
دی سانتو بازیکن جوان تیم چلسی به تیم ویگان اتلتیک پیوست.

این قرارداد سه ساله هست و مبلغ این قرار داد هم 2 میلیون یورو اعلام شده است.

دی سانتو فصل پیش به طور قرضی در بلاکبرن توپ میزد.

او از سال ژانویه سال 2008 به تیم چلسی ملحق شد و در این مدت 22 بار برای چلسی به میدان رفته بود.


گالری عکس آلکس

 

سلام بچه ها. این بار برای تان گالری عکس آلکس رودریگو رو آوردم که فکر نکنم هیچ جای اینترنت جهان چنین آلبومی پیدا کنید. این گالری رو خودم با دستای خودم براتون جمع آوری کردم. در تمام سایت ها گشتم. از جمله گوگل. و یکی یکی آنها رو گذاشتم تو ویلاگم. تا شما بتونید نگاه کنید. امیدوارم که خوشتون بیاد.


      

برای مشاهده تصاویر به ادامه مطلب مراجعه کنید


ادامه مطلب

 
برینیسلاو ایوانویچ 6 هفته مصدوم شد
 

 


برانیسلاو ایوانوویچ، مدافع 26 ساله چلسی و تیم ملی صربستان به مدت 6 هفته از میادین دور می ماند

ایوانوویچ 26 ساله در جریان دیدار شنبه شب چلسی مقابل استوک که با پیروزی 0-2 آبی پوشان همراه بود، برروی نیمکت ذخیره ها قرار گرفت و پس از آن اعلام شد که نام او از لیست تیم ملی صربستان برای دیدارهای مرحله مقدماتی یورو2012 در دیدار مقابل جزایر فارو و اسلوونی خط خورده است.

این ستاره باتجربه در صحبتهایی به اسکای سپورتس اعلام کرد که او به بلگراد سفر کرده است ولی قادر به همراهی هم تیمی هایش در زمین مسابقه نخواهد بود.

ایوانوویچ در این رابطه گفت: من برای دیدار با هم تیمی هایم به بلگراد آمدم ولی مصدومیت کمر من در حدی جدی است که قادر به تمرین یا بازی نیستم.



 



دروگبا هم از تیم ملی خداحافظی كرد

نوشته شده در تاریخ : 1389/06/25   09:59 ق.ظ
 



دیدیه دروگبا كاپیتان تیم ملی ساحل عاج و مهاجم چلسی از تیم ملی خداحافظی كرد.

فرانسوا زاهویی، مربی جدید تیم در جریان جلسه معارفه خود به خبرنگاران در آبیجان گفت که جلسه اخیر او با بهترین گل‌زن لیگ برتر در لندن ثمربخش نبوده است.

زاهویی شخصا با دروگبا دیدار کرد تا او را برای بازی شنبه مقابل رواندا که در چارچوب دیدارهای مقدماتی جام ملت‌های آفریقا برگزار می‌شود دعوت کند، اما مهاجم چلسی این دعوت را نپذیرفت...

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید


ادامه مطلب

 



فریرا از تیم ملی خداحافظی كرد

 



پائولو فریرا مدافع كناری چلسی و تیم ملی پرتغال با تیم ملی خداحافظی كرد .

پائولو فریرا مدافع پرتغالی تیم چلسی با ارسال نامه‌ای به فدراسیون فوتبال كشورش خداحافظی‌اش از بازی‌های ملی را اعلام كرد. او سومین بازیكن پرتغالی است كه پس از رقابت‌های جام جهانی از بازی‌های ملی كناره‌گیری می‌كند.

پس از پایان یافتن رقابتهای جام جهانی و پیش ازاو، دكو و سیمائو از تیم ملی پرتغال كناره‌گیری كرده بودند. فریرا 31 ساله 62 بازی ملی در كارنامه‌اش دارد و در یورو 2004 و 2008 و همین‌طور جام‌های جهانی 2006 و 2010 برای تیم ملی پرتغال به میدان رفت.

مهمترین افتخار او با پیراهن تیم ملی كشورش کسب عنوان نایب قهرمانی در رقابت‌های یورو 2004 است.

به این ترتیب او در دیدار مقابل تیم‌های قبرس و نروژ از سری مسابقات مقدماتی یورو 2012 تیم ملی پرتغال را همراهی نخواهد كرد.


 



دروگبا و مالودا در صدر گلزنان هفته سوم

نوشته شده در تاریخ : 1389/06/16   12:34 ب.ظ

نوع مطلب :اخبار دیگر ،

 

 

دیدیه دروگبا و فلوران مالودا هریك با 4 گل زده در صدر جدول گلزنان هفته سوم لیگ جزیره

این مهاجم ساحل عاجی در صدر جدول با سه گلزن دیگر نیز شریك است كه یكی از این نفرات فلوران مالودا، مهاجم فرانسوی و هم‌تیمی او است. دروگبا تلاش می‌كند با افزایش تعداد گل‌هایش خود به تنهایی در صدر برای این منظور قرار گیرد.

فهرست بهترین گلزنان لیگ برتر را در ادامه مطلب ببینید

ادامه مطلب


 
 






طبقه بندی: تاریخچه ی چلسی، 
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 19 مهر 1389 توسط پدرام .س

پیش فرض تاریخچه منچستر یونایتد

نام :منچستر یونایتد

نام لاتین:manchester united

استادیوم : اولدترافورد

پیراهن : قرمز و آبی

سرمربی : سر الكس فرگوسن

مقدمه..
بدون تردید منچستر را باید یكی از
شهرهای بزرگ و مطرح در زمینه امكانات ورزشی در جهان قلمداد كرد. این شهر با داشتن موقعیت عالی تجاری واستادیومی زیبا، چون اولدترافورد كه در سراسر انگلستان مطرح است، تا به حال میزبانی موفقی را انجام داده كه آخرین بار آن بازی فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال (2002-2003) بین تیمهای یوونتوس و میلان بود. اما استادیوم اولدترافورد كه هم اكنون 68000 نفر گنجایش دارد عاملی بوده تا شهر منچستر همیشه در زمینه فوتبال و امكانات زبانزد خاص و عام باشد. با این حال نباید توفیق منچستر را از لحاظ فوتبال تنها به این استادیوم اختصاص داد و باید عواملی چون باشگاههای حرفه ای كه بالغ بر8 تیم است را به آن اضافه كرد.البته موفقیت این شهرتجاری تنها به خاطر فوتبال نیست، بلكه باید عواملی دیگرچون انقلاب صنعتی كه برای اولین باردراین شهر روی داد و از منچستر شهری مدرن( كاتن پولیس) ساخت را در آن سهیم كرد. از لحاظ منابع تفریحی و ورزشی ، منچستر بعد از دوران تجدد تقریبا به شهری كامل بدل شده است. در حال حاضر ( قرن 21) با كاملتر شدن این مجموعه و اضافه شدن مراكز تفریحی كه در سراسر این شهر وجود دارد خود را از لحاظ توریستی بودن زبانزد خاص و عام كرده است.
اكنون این شهر بیش از 43000 صندلی در تئاترها و 56 موزه و گالری دارد كه در نوع خود بی نظیر است . به لحاظ تاریخی نیزاین شهر با وجود بناهای دوران ملكه ویكتوریا مطرح بوده و عاملی را بوجود آورده تا همگان از آن بعنوان یك شهر درجه اول یاد كنند.

مختصری از تاریخچه ی منچستر یونایتد.

این باشگاه در سال۱۸۷۸ توسط لانکاشایر و یورک شایر(Lancashire & Yorkshire )تاسیس شد.
این باشگاه در سال۱۸۸۵به طور حرفه ای به کار خود ادامه داد وتیم فوتبال حرفه ای را بنیان نهاد.
و در سال۱۹۰۲ به همین نام شناخته شد.
این باشگاه از آن مردان عادی جامعه بودافرادی که در کارخانه های ذغال سنگ کار می کردند و برای تفریح به این باشگاه می آمدند و عضو آن بودند.
در سال۱۸۸۶اولین افتخار خود را کسب کردند آنها توانستند جامی که خود آنرا ترتیب داده بودند را دریافت کنند نام این جام سنیور کاپ منچستر بود که در آن شر ط سنی برای شرکت در آن نبود.
اما آنها با بد شانسی مواجه شدند و باشگاه در سال۱۹۰۲ورشکسته شد و فردی به نام هری استافورد
(Harry Stafford) آنرا خرید.
او شروع به خرج کردن برروی این تیم کرد او می دانست که این تیم استحقاق خرج کردن و سرمایه گذاری دارد.
در سال۱۹۰۳به طور رسمی اولین مربی برای منچستر استخدام شد.نام این مربی ارنست ماگنل
(Ernest Magnell) بود.
روز به روز بر کیفیت بازی منچستری ها افزوده می شد آنها راه ترقی را خوب پیدا کرده بودند.
یکی از خریدهای آن روزها ی منچستر بیلی مردیت بود بیلی مردیت(Billy Meredith,)یکی از بهترینها ی آن زمان فوتبال بود.
آنها توانستند با مردیت اولین قهرمانی رسمی خود را در لیگ انگلستان که به تازگی حرفه ای شده بود را جشن بگیرند.
باشگاه منچستر در سال ۱۹۱۰از مکان اصلی خود واقع در خیابان معروف به بانک منتقل شد به محله ی اولد ترافورد.
جاذبه های شهری
تاریخ منچستر از رومن ها شروع و تا قطب اقتصادی كنونی كه بر صنعت پنبه اتكا دارد ادامه می یابد.
اما علاوه بر تاریخی بودن ، اماكن بسیار زیبایی كه در این شهر و به خصوص كسفیلد هویتیج در قسمت جنوب دینزگیت وجود دارد در نوع خود جالب توجه است.در آنجا شاهد خرابه هایی از دژهایی كه در مركز آبراه ها قرار دارند خواهید بود كه واقعاً قابل ستایش است. اما علاوه بر این منطقه اگر كمی از كسفیلد دور شویم به موزه علوم و صنعت كه جاذبه ای بسیار زیبا به شهر داده و شامل به تصویر كشیدن تاریخ چاپ، الكتریسیته و صنعت نساجی در دوره های مختلف است بر می خوریم كه در نوع خود بی نظیر است. از جمله آثاری كه درآنجا قابل اشاره است بدون تردید آثار نقاشی بزرگ ال اس لاوری است كه چشمها را به خود خیره می كند. علاوه بر این جذابیتها هتل شهر منچستر نیز كه اثر به جا مانده از دوران ملكه ویكتوریا محسوب می شود بنایی جالب است . این بنای زیبای دوران نئوگوتیك توسط آلفرد واترهاوس بنا شد و ساخت آن تا سال 1877 ادامه یافت و سبب شد تا صنعت شهر و مردم سختكوش بار دیگر توانمندی ها و لیاقت خود را در اروپا و حتی جهان به اوج برسانند.

مشخصات یونایتدها
اما شهرمنچستراز لحاظ تیمهای باشگاهی نیز در سطح جهان مطرح است. با وجود باشگاه بزرگ منچستر یونایتد این روزها همه ، این شهر را می شناسند. پایه باشگاه در سال 1878 و با نام نیوتاون هلث LYR متعلق به كاركنان راه آهن به طور رسمی بنا شد . در ابتدا این تیم با بازیكنانی كه بیشترعضو شركت راه آهن بودند وارد میادین مسابقات شد و با كار و تلاش فراوان تیم در سال 1892 به لیگ انگلیس ملحق شود. بعد از چند سال حضور در لیگ در سال 1902 این تیم شكست شد . با وجود این آنها ناامید نشدند و با تلاش فراوان توانستند بر مشكلات فائق آیند و امروز به یكی از تیمهای ثروتمند و معروف جهان بدل شوند. آنها بعد از آن زمان تا سال 1945 با افت و خیز زیادی مواجه بودند تا اینكه در آن سال با آمدن مربی فهیمی چون "سرمت بازبی " و تحولات مثبت او به یكی از تیمهای خوب در لیگ مبدل گردیدند و وضعیت نسبتاً مناسبی پیدا كرد.
اما اگر بخواهیم به این پرسش كه چگونه یونایتد به صورت تیم فعلی درآمدند؟ پاسخ دهیم باید این نكته را باور داشته باشیم كه تیم فعلی آنها حاصل تلاش 25 سال كار سخت مربیان بود. با این وجود آنها بعد از سال 1945 شروع به پیشرفت عجیبی كردند و حتی حادثه غم انگیز سال 1958 كه درآن بیشتر شاگردان مربی موفق آنها- بازبی – بر اثر سانحه هوایی كشته شدند هیچ تاثیری در آن روند ایجاد نكرد وعاملی را به وجود آورد تا بازبی با بازماندگان آن سانحه تیم خود را از نو بسازد و عامل قهرمانی غرور انگیزاین تیم در مسابقات جام قهرمان اروپا در فصل 68-1967 محسوب شود. این افتخاری بود كه بازبی بعنوان اولین انگلیسی موفق به انجام آن شد . اما این پایان كارمنچستری ها نبود. آنها بار دیگر توانستند این افتخار را در زمان سرآلكس فرگوسن در سال 1999 و در یك فینال سخت و بیاد ماندنی و تقریباً غیرممكن تكرار كنند وتیمشان را صاحب سومین افتخار اروپایی كنند. در آن زمان منچستر توانست در وقتهای تلف شده نیمه دوم و در شرایطی كه هیچ امیدی به پیروزی نداشت، دو گل زیبا را به ثمر رساند كه در نوع خود بی نظیر بود.
اما آنها با این كار علاوه بر اینكه موفق شدند خود را به یك افتخار بزرگ برسانند برای فرگوسن با تجربه نیز ارزش و اعتبار تازه ای خریدند و او توانست به شهرتی هم سطح مربی موفق و اسطوره ای گذشته تیم دست یابد.
__________________

فرگوسن : میتوانستیم با بارسا 20 بر 20 شویم

فرگوسن: می‌توانستیم با بارسا 20 بر 20 شویم

 

سرالكس فرگوسن جزو آن دسته از مربی‌ها نیست كه بشود همیشه او را گیرآورد و پای صحبتش نشست. او همیشه دوست داشته به جای اینكه حرف بزند عمل كند و خیلی خودش را درگیر فلان شبكه تلویزیونی و یا نشریه ورزشی نكند، اما این بار او در مصاحبه‌ای ویژه حرف‌های جالبی می‌زند كه می‌تواند برای همه و بالاخص مربیان فوتبال جذاب و شنیدنی باشد. فرگی در این گفت‌وگو در مورد بینشش نسبت به فوتبال، نحوه آمادگی منچستریونایتد، لیگ قهرمانان اروپا و همچنین رویاهای كودكی‌اش حرف می‌زند. در این گفت‌وگو كه در دو بخش ارائه می‌شود، شیرین‌ترین و تلخ‌ترین لحظات مربیگری از زبان سرآلكس نیز بیان می‌شود. امید است كه از آن لذت ببرید!
آقای فرگوسن! شما 25 سال پیش اولین جام اروپایی‌تان را به دست آوردید. می‌توانید بگویید از آن زمان تاكنون، به ویژه در این چند سال اخیر، چه چیزهایی در كسب قهرمانی و موفقیت دستخوش تغییر شده‌اند؟
به طور حتم برخی چیزها تغییر پیدا كرده‌اند، مثل حمایت‌های لازم از باشگاه‌، ولی آنچه كه تغییر ویژه‌ای داشته حوزه علوم ورزشی بوده كه تاثیر زیادی اعمال كرده است؛ اطلاعات پزشكی، تغذیه مناسب، چگونگی آمادگی بازیكنان برای بازی الان دارد در بالاترین سطح ممكن ارائه می‌شود. تنها چیزی كه عوض نشده این است كه بازیكنان همچنان در سطح بالایی به تمرین می‌پردازند. من این رویه را تغییر نداده‌ام، چرا كه معتقدم بازیكن اگر در تمرین بی‌انگیزه باشد می‌تواند نظم تیمی را برهم بزند و ریخت و پاشی در تمرین به وجود بیاورد كه نگو و نپرس! چه زمانی كه در آبردین بودم و چه حالا كه در منچستر هستم، هرگز اجازه نداده‌ام وضعیت تیم در تمرین به هم بریزد، اما امروزه خیلی از بازیكنان مستقل شده‌اند كه این كار را برای برخی از مربیان دشوار كرده. الان مداخله مدیربرنامه‌های برخی از بازیكنان به این معنی است كه آنها با همتایانشان در 20، 30 سال گذشته كاملا متفاوت شده‌اند... یكی دیگر از بزرگترین تغییرات شمار ستاره‌های زیاد در فوتبال است كه برای بقا و مبارزه در چنین سطحی به آنها نیاز است. الان در تیممان 18 بازیكن ملی‌پوش داریم كه زمانی حتی فكرش را هم نمی‌كردم این طور شود... من از كشورهای مختلف بازیكن در اختیار دارم كه همین امر باعث شده من با فرهنگ‌های مختلف آشنا شوم كه از دیدگاه یك مربی برایم خیلی جالب است.
در این 10 سال اخیر، اگر بخواهید مهم‌ترین پیشرفت‌های تاكتیكی كه در لیگ قهرمانان اروپا با آن روبه‌رو شده‌اید را شرح دهید، به چه چیزهایی اشاره می‌كنید؟
در فوتبال امروز، سرعت انتقال بازی به شدت زیاد شده، به علاوه به لطف علوم ورزشی و ورود تكنولوژی به فوتبال می‌بینیم كه قابلیت‌های مربیان تا حد زیادی بهبود پیدا كرده. به لطف علوم و تكنولوژی می‌توانیم حریف را عمیقا ارزیابی كنیم و حتی می‌توانیم میزان دویدن تك‌تك بازیكنان حریف را نیز بررسی كنیم. اینها اطلاعاتی است كه برای هر مربی ضروری است. خب این مسایل روی تاكتیك فوتبال تاثیر زیادی گذاشته ولی تنها چیزی كه هیچ وقت تغییر نمی‌كند روحیه یافتن كریستیانو رونالدوها و لیونل مسی‌هاست. بازیكنانی كه در برنامه‌های تاكتیكی حریف هیچ وقت نمی‌گنجند و یك لحظه برای آنها كافی است تا سرنوشت بازی عوض شود. هر كاری هم كنی در بازی یك لحظه پیش می‌آید كه می‌بینی لیونل مسی دارد پا به توپ به تو نزدیك می‌شود، آن وقت است كه به خود می‌گویی:«‌ای داد بیداد! حالا چه كار كنم؟»
... از طرف دیگر خیلی از ضدحملاتی كه امروزه در فوتبال پیاده می‌شود با شیوه‌های كلاسیك ایتالیا در دهه 90 متفاوت است! الان دیگر حمله‌ها از میانه زمین با چهار، پنج بازیكن سریع كلید می‌خورد و دادن پاس بلند برای تك مهاجم، دیگر منسوخ شده این نوع ضد حملات واقعا تغییرات اساسی در فوتبال به وجود آورده است.
بازیكنی كه امروزه بخواهد در سطح اول فوتبال اروپا بازی كند، چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟
ببینید، برخی بازیكنان مثل كاكا، مسی و رونالدو وجود دارند كه ذاتا بازیكنان مستعدی هستند، ولی در تمرین‌ها این موضوع خیلی به كمك شما نمی‌آید. اگر به كریستیانو رونالدو و یكی، دو تای دیگر نگاه كنید می‌بینید كه او پس از هر جلسه تمرین گروهی به صورت انفرادی می‌ماند و تمرین می‌كند. به عنوان مربی در تمرین‌هایمان بیشتر روی كنترل توپ، حركت و سرعت انتقال بازی كار می‌كنیم ولی كار روی قابلیت‌های فنی نخبه‌های تیم و این جور مسایل، برنامه‌هایی است كه هر بازیكن بنا بر میل خودش بعد از هر جلسه تمرین می‌تواند به آن بپردازد. البته این خصلت بازیكنان بزرگ دنیاست...
در مقایسه با لیگ‌های اروپایی و جام‌جهانی چه جایگاهی را برای لیگ قهرمانان اروپا متصور هستید؟
چند تا از بازی‌های فینال جام‌جهانی و حتی یكی،‌ دو تا از فینال‌های جام ملت‌های اروپا كمی ناامیدكننده بودند. شاید آخرین باری كه یك فینال جام‌جهانی مهیج در آن برگزار شد به فینال 86 برمی‌گردد كه در آن آرژانتین سه بر دو آلمان را برد. البته امروزه برخی‌ها می‌گویند كه بازی كردن مقابل تیم‌های ملی بعضی كشورها خیلی دشوار است ولی وقتی به لیگ قهرمانان نگاه می‌كنید می‌بینید كه بعضی مسابقه‌ها فوق‌العاده تماشایی‌اند. فینال سال گذشته ما مقابل چلسی و یا حتی مساوی سه بر سه لیورپول مقابل میلان، پیروزی منچستر مقابل بایرن در سال 1999، همه بیانگر این است كه در این لیگ فوتبال پیشرفت داشته. در جام‌جهانی بازی‌های خوب زیادی برگزار شده ولی به نظرم در مجموع قابلیت‌ بازی‌های لیگ قهرمانان بالاتر بوده... در پاسخ به سوال شما هم باید بگویم به نظرم لیگ قهرمانان به خاطر كیفیت بالاتر، پیشرفت‌های تازه و ثبات تیم‌ها، دشوارتر از سایر لیگ‌ها و جام‌ها باشد. در مورد جام‌جهانی هم باید بگویم كه از آنجا كه هر چهار سال یكبار برگزار می‌شود و خیلی تغییرات در دل تیم به وجود می‌آید ثبات همیشگی‌اش را از دست می‌دهد.
مشكلات اصلی كه سر راه یك تیم برای فتح یك جام اروپایی قرار دارد، چیست؟
مهمترین مشكل، مساله آمادگی جسمانی است. چرا كه با توجه به شمار زیاد بازی‌های باشگاهی و ملی و فشارهای حاصله از اینها و همچنین فرصت كم برای مهیا شدن برای حضور در لیگ قهرمانان مساله آمادگی می‌تواند بسیار حائز اهمیت باشد. با این حال فكر نكنم مورد خاصی وجود داشته باشد. ارتباط بین داور و بازیكنان بیشتر شده و احترام متقابل بین آنها، افزایش یافته است بنابراین از لحاظ داوری مشكلی وجود ندارد. تنها چیزی كه خیلی ذهن مرا درگیر كرده تمرین‌هایی است كه فردای مسابقات داریم، چون همه تقریبا آنجا هستند! شبكه‌های تلویزیونی ول كن ماجرا نیستند و حتی تا 15 الی 20 دقیقه بعد از تمرین هم هنوز آنجا می‌ایستند... حالا فرض كنید كه مثلا شنبه بازی كرده‌ایم و سه‌شنبه هم در لیگ قهرمانان بازی داریم. یك جلسه تمرین می‌خواهیم برگزار كنیم كه آن هم باید درگیر این جور مسایل باشیم.
می‌توانید بگویید چطور تیمتان را مهیای بازی در لیگ قهرمانان اروپا می‌كنید؟
با توجه به تداخل ساعتی كشورها و محل بازی كه باید در آنجا به میدان برویم، خیلی فشار تاكتیكی را بالا نمی‌بریم. در این جور موارد بیشتر سعی می‌كنیم راجع به مسابقه با بازیكنان حرف بزنیم. هر جای اروپا هم كه برویم برنامه‌هایمان را طبق ساعت انگلیس پیاده می‌كنیم. البته وقتی كه بازی داریم به نظر روز طولانی‌تر است ولی این مساله هم كمكی به ما نمی‌كند. بازیكنان معمولا حوالی ساعت 10 از خواب بلند می‌شوند و ما برای آنها كمی برنامه تفریح و سرگرمی و جلسه موسیقی ترتیب می‌دهیم و در همان موقع‌ها تركیب بازی عصر یا شب را می‌چینیم.
از قانون گل زده در خانه حریف راضی هستید؟
از آنجا كه 20 سال است این قانون پیاده می‌شود، فكر نكنم این مساله خیلی نگرانی داشته باشد. با توجه به سرعت بالای بازی‌های امروزه و ارائه ضدحملات جدید فكر نكنم این مساله خیلی هم به ضرر تیم‌های بزرگ باشد. من خیلی از این قانون نمی‌ترسم و از طرفی هم معتقدم خیلی خوب است كه تیمی بتواند قدرت زدن گل در خارج از خانه را داشته باشد. مطمئنا وقتی در خانه بازی نداریم، گل زدن واقعا مزیت است ولی به این قانون به چشم یك وزنه سنگین و ناراحت‌كننده نگاه نمی‌كنم.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

فرگوسن : ویگان و داور را با هم شكست دادیم

فرگوسن: ویگان و داور را با هم شکست دادیم

 

" سرالکس فرگوسن " سرمربی منچستر یونایتد معتقد است شاگردانش بر تلاش بازیکنان ویگان و داور مسابقه غلبه کردند و 3 امتیاز را بدست آوردند.

دو گل از " کارلوس ته‏وز " و " مایکل کریک " کافی بود تا شیاطین سرخ با نتیجه 2-1 ویگان را در ورزشگاه JJB شکست دهند و در آستانه قهرمانی قرار بگیرند.
" فرگوسن " از عملکرد نیمه دوم بازیکنانش رضایت کامل دارد اما از نحوه داوری " راب استایلز " راضی نیست. او اعتقاد دارد در دقیقه 73 که " کریستیانو رونالدو " در داخل محوطه جریمه با خطای " فیگوئرا " متوقف شد، باید یک ضربه پنالتی به سود تیمش گرفته می‏شد.

" فرگوسن " گفت: « بازیکنان ویگان در نیمه دوم بخاطر تلاشی که کردند فوق‏العاده بودند. تسلیم نشدند و با قدرت ادامه دادند. ما نیمه دوم به مراتب بهتر از نیمه اول بازی کردیم. تنها چیزی که مهم بود نظم خود را حفظ کردیم. »

سرمربی منچستر یونایتد افزود: « تنها بعضی تصمیمات داور آزاردهنده بود. شما نمی‏توانید داور شکست دهید، باید او را در کنارتان داشته باشید. پس دهانتان را ببندید و به بازی خود بپردازید و فکر می‏کنم در اینجا این کار انجام دادیم. ما شکیبایی خود را حفظ کردیم. فکر می‏کنم باید صاحب ضربه پنالتی می‏شدیم و امشب چیزی صاحب نشدیم. ما بدون کمک کسی این پیروزی را بدست آوردیم. ما این کار را با گل دوم فوق‏العاده توسط مایکل کریک انجام دادیم. »

حالا یونایتد می‏تواند روز شنبه با کسب یک مساوی برابر آرسنال در ورزشگاه اولدترافورد به قهرمانی دست یابد اما " فرگوسن " اجازه نمی‏دهد شاگردانش تمرکز خود را از دست بدهند و به دنبال پیروزی در این میدان هستند.
او گفت: « برای بازی با آرسنال هم کار همیشگی‏مان را انجام می‏دهیم و برای کسب پیروزی تلاش خواهیم کرد. ما مقابل تیم خوب آرسنال قرار می‏گیریم. به انتقادات توجه نمی‏کنیم و می‏دانیم آن‏ها چه تیم خوبی هستند. »

" فرگوسن " در مورد " ته‏وز " نیز گفت: « او بازیکن خارق‏العاده‏ای است. او می‏داند که من دوست دارم در اینجا بماند. امروز با او صحبت کردم، دیوید گیل هم امروز جلساتی در رابطه با ته‏وز انجام داد و همه چیز در حال پیشرفت است. ما امیدواریم به آنچه که می‏خواهیم برسیم. »

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

عکسهای بازی برگشت منچستر یونایتد - آرسنال

 

 

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

نیمه نهایی لیگ قهرمانا اروپا

ورزشگاه امارات لندن

سه شنبه 15 / 02 / 1388    +    ساعت 23:15

منچستر یونایتد 3 - 1 آرسنال

مجموع : منچستر 4 - 1 آرسنال

گلها : کریستیانو رونالدو 2 گل - پارک جی سونگ برای منچستر

روبین فان پرسی ( پنالتی ) برای آرسنال

Man United
1 Van der Sar
22 O'Shea
5 Ferdinand
15 Vidic
3 Evra 21
13 Park
24 Fletcher
16 Carrick
8 Anderson 11
10 Rooney 9
7 Ronaldo
Subs:
29 Kuszczak
23 Evans
21 Rafael 3
11 Giggs 8
18 Scholes
32 Tevez
9 Berbatov 10

 

Arsenal
24 Almunia
3 Sagna
5 Toure
16 Djourou
40 Gibbs 27
4 Fabregas
17 Song
8 Nasri
32 Walcott 26
25 Adebayor
11 Van Persie
Subs:
21 Fabianski
2 Diaby
18 Silvestre
27 Eboue 40
12 Vela
15 Denilson
26 Bendtner 32

 




طبقه بندی: تاریخچه ی منچستر یونایتد، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 17 مهر 1389 توسط پدرام .س

تاریخچه ی یوونتوس

پیراهن اول


پیراهن دوم


پیراهن سوم


پیراهن دروازه بان



تاریخچه ی تیم یوونتوس - 1

یکی از بزرگ‌ترین تیمهای ایتالیایی، تیم فوتبال یوونتوس شهر تورین است. یوونتوس در سراسر جهان طرفداران زیادی دارد. این تیم راه راه پوش، همواره در تمامی مسابقات از امیدهای مسلم قهرمانی است.

شهر تورین دارای دو تیم مطرح است که یکی تورینو و دیگری یوونتوس است و طرفداران افراطی آنان، حساسیت خاصی روی تیمهای مورد علاقه خود دارند. بدون چشیدن طعم شکست نمی‌توان از طعم دلپذیر پیروزی لذت برد. یوونتوس بیش از هر تیم دیگری در دسته اول ایتالیا موفق ظاهر شده ولی در ازای کسب 27 عنوان قهرمانی، به همین میزان طعم تلخ ناکامی را چشیده و به همین دلیل از اوایل دهه 30 تاکنون هرگز عطش خود را برای پیروزی از دست نداده است. لیگ دسته اول ایتالیا در سال 1929 اعلام موجودیت کرد و یوونتوس در طی 30 سال ابتدایی تنها دوبار به قهرمانی رسید. این تیم در فصل 31-1930 به قطبی در فوتبال ایتالیا تبدیل شد. بازیکنانی مثل لوئیز مونتی، ریموند اورسی و رناتو سزارینی در زمان مربیگری کارلو کارکانوی افسانه‌ای یوونتوس را پنج سال متوالی به قهرمانی رساندند.

مرگ غم انگیز ادواردو آنیلی، مالک یوونتوس در تابستان 1935 ناقوس پایان اولین دوره طلایی یوونتوس را به صدا در آورد قهرمانانی که در پنج سال قبل مهره‌های کلیدی برای یوونتوس بشمار می‌آمدند ناگهان تبدیل به بازیکنانی پا به سن گذاشته شدند و تیم‌هایی مانند بولونیا و تورینو در 13 فصل بعد قطب‌های جدید فوتبال ایتالیا را تشکیل دادند. مرگ آنیلی باشگاه را با مشکلات مالی مواجه کرد و به همین دلیل مسئولین به فکر پرورش جوانان افتادند. بدین ترتیب بازیکنان زیادی از جمله آلفردو فونی و پی‌یرو راوا نام و آوازه‌ای برای خود پیدا کردند.

هر چند یوونتوس نتوانست در طی 13 سال به قهرمانی برسد ولی در عوض تنها دو بار در میان پنج تیم برتر جدول جای نگرفت.

یوونتوس در دهه 90 :
پس از جام جهانی 1990، بازیکنان جدیدی مانند توماس هسلر آلمانی و روبرتو باجو، بازیکن محبوب ایتالیایی‌ها به یوونتوس پیوستند.

هر چند در پایان یک فصل ناموفق یوونتوس در مکان هفتم جدول قرار گرفت و جواز حضور در جام باشگاههای اروپا را نیز بدست نیاورد. حتی بازگشت زوج تراپاتونی- بونیپرتی هم نتوانست قدرت میلان را کاهش دهد. رؤسای یوونتوس به دنبال کسب افتخارات بیشتری بودند و بدین ترتیب مارچلو لیپی وارد گود شد.

یوونتوس قرن 21 :
یوونتوس درفصل 2002-2003 لیگ ایتالیا اول شد و در سالهای 1996 – 1985 به قهرمانی اروپا دست یافت. در کارنامه افتخارات این تیم، قهرمانی جام یوفا در سالهای 1993 - 1990 و 1977 و قهرمانی جام برتر در سالهای 1996 و 1984 دیده می‌‌شود .

تیم یوونتوس در فصل گذشته نتوانست درخشش چندانی از خود به نمایش بگذارد و در هیچ یک از جام‌ها به مقام قابل توجهی دست نیافت .سران یوونتوس پس از این ناکامی مجبور شدند مارچلو لیپی که محبوب تورین بود را از کار برکنار کنند و پس از مذاکرات فراوان با مربی‌های مطرح جهان مانند دیدیه دشان - چزاره پراندلی و فابیو کاپلو به این نتیجه رسیدند که سرمربی فصل گذشته تیم رم و مربی اسبق رئال و میلان این فصل باید به تورین بیایید. و در نهایت فابیو کاپلو مربی درجه 1 فوتبال ایتالیا و جهان به تورین امد و با استقبال همگان مواجه شد.

سری ب : سال 2007 ، سالی تیره :
سال 2007 بیانکونری ها به دو بخش در سری ب و سری آ تقسیم می شود. که در این قسمت به یوونتوس سری ب اشاره می کنیم. این سال در سری ب بدون شک سالی عجیب و سخت بود، سالی که در ابتدا تاریکی و غم را به دنبال داشت، اما یک چهره زیبا نیز در خود پروراند، چهره ای که سبب شد همه در کنار هم تلاش کنند تا به جایگاه اصلی خود باز گردند. بیانکونری ها را به سری پایین تر تبعید کردند، مهره های بزرگی تیم را ترک و راهی تیم های مطرح اروپایی شدند، همه نگران ادامه دار شدن بازیکنی بودند که راه خروج باشگاه را پیش گرفته بودند، در این میان ستارگان یوونتوسی واقعی با صراحت بیان و شفاف از ماندن سخن گفتند و نزد بیانکونری ها ماندند، مهره های دوست داشتنی که با ماندن در تیم بزرگ خود ، بار دیگر یووه را سربلند و محبوب نگاه داشتند.

سری آ : سال 2007 سالی طلایی و خوب :
به رقابت های فصل جاری در سری آ می رسیم. به سالی که یووه را بار دیگر به حیات سابقش باز می گرداند. سالی که در ان بیانکونری ها اهداف بزرگ و مهمی را در سر می پرورانند. بعد از مشکلات کثیر سال گذشته در خصوص پرونده کالچو پولی و تبعید به سری ب ، گرفتن دو اسکودتو... یووه می بایست با قدرت به میدان سخت مبارزه باز می گشت، مدیران نهایت تلاش خود را برای حفظ مهره های بزرگ تیم کردند، در حالی که شایعات بسیار زیادی در خصوص ترک بوفون، ترزگه ، کامورانزی و حتی سمبل بانوی پیر دل پیرو به گوش می رسید، سران یووه با کوشش و در عین حال وفا داری و همکاری صمیمانه بازیکنان مجموعه بیانکونری از هم نپاشید و ستارگان نامی در کنار یووه ماندند تا بار دیگر شاهد طلوع یوونتوس باشیم.

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

تاریخچه ی دوم

نام باشگاه : یوونتوس juventus

تاریخ تاسیس باشگاه : 1897 میلادی

نام استادیوم : دل آلپی

رنگ لباس : سفید و سیاه

یكی از بزرگترین تیمهای ایتالیایی ، تیم فوتبال یوونتوس شهر تورین است .

یوونتوس در سراسر جهان طرفداران زیادی دارد . این تیم راه راه پوش ، همواره در تمامی مسابقات از امیدهای مسلم قهرمانی است .

شهر تورین دارای دوتیم مطرح است كه یكی تورینو و دیگری یوونتوس است و طرفداران افراطی آنان ، حساسیت خاصی روی تیمهای مورد علاقه خود دارند .

بدون چشیدن طعم شكست نمی توان از طعم دلپذیر پیروزی لذت برد. یوونتوس بیش ازهر تیم دیگری در دسته اول ایتالیا موفق ظاهر شده ولی در ازای كسب 27 عنوان قهرمانی، به همین میزان طعم تلخ ناكامی را چشیده و به همین دلیل از اوایل دهه 30 تاكنون هرگز عطش خود را برای پیروزی از دست نداده است . لیگ دسته اول ایتالیا در سال 1929 اعلام موجودیت كرد و یوونتوس در طی 30 سال ابتدایی تنها دوبار به قهرمانی رسید. این تیم در فصل 31-1930 به قطبی در فوتبال ایتالیا تبدیل شد. بازیكنانی مثل لوئیز مونتی، ریموند اورسی و رناتوسزارینی در زمان مربیگری كارلو كاركانوی افسانه ای یوونتووس را پنج سال متوالی به قهرمانی رساندند.

مرگ غم انگیز ادواردو آنیلی، مالك یوونتوس در تابستان 1935 ناقوس پایان اولین دوره طلایی یوونتوس را به صدا در آورد . قهرمانانی كه در پنج سال قبل مهره های كلیدی برای یوونتوس محسوب می شدند ناگهان تبدیل به بازیكنانی پا به سن گذاشته شدند و تیم هایی مانند بولونیا و تورینو در 13 فصل بعد قطب های جدید فوتبال ایتالیا را تشكیل دادند.

مرگ آنیلی باشگاه را با مشكلات مالی مواجه كرد و به همین دلیل مسئولین به فكر پرورش جوانان افتادند. بدین ترتیب بازیكنان زیادی از جمله آلفردو فونی و پی یروراوا نام و آوازه ای برای خود پیدا كردند.

هر چند یوونتوس نتوانست در طی 13 سال به قهرمانی برسد ولی در عوض تنها دو بار در میان پنج تیم برتر جدول جای نگرفت.

سانحه هوایی ناگوار سوپرگا در 4 مه 1949 ایتالیا را از یكی از بزرگترین تیم های تاریخ خود محروم كرد. اثرات این فاجعه بر روی تورینو بیش ازحد تصور بود. این تیم از آن زمان تنها یك بار موفق شد به قهرمانی لیگ برتر برسد. در عوض یوونتوس در آن سال قهرمان شد، فصل بعد در رده سوم قرار گرفت و در سال 1952 مجدداً قهرمانی را بدست آورد پس از این كه یوونتوس از نظر تعداد قهرمانی به جنوا رسید یك دوران ناكامی دیگر آغاز شد.

به نظر می رسید بازیكنانی مانند جان هنسن، ارمز موچینلی و جیام پی یرو بونیپرتی كه در قهرمانی یوونتوس برای نهمین بار نقش مهمی داشتند عطش خود را برای پیروزی از دست داده اند. اینتر با پذیرفتن سیستم جورجیو فونی توانست دو سال متوالی به قهرمانی دسته اول ایتالیا برسد و یوونتوس را تا رده دوم جدول پائین بكشد. 

در سال 1954 ، به دنبال استعفای جیانی آنیلی، رئیس یوونتوس، هنسن و پارولا باشگاه را ترك كردند. یوونتوس در آن سال تا مكان هفتم جدول سقوط نمود.

سال بعد اوضاع بدتر شد و یوونتوس در حالی فصل را به پایان رساند كه تنها هفت امتیاز تا سقوط فاصله داشت.

سه مهاجم شاخص :

یك سال دیگر طول كشید تا مجددا شانس به یوونتوس روی آورد. این تیم سرانجام در سال 1958 با تلاش سه مهاجم شاخص خود بونیپرتی، جان چارلز و عمرسیوری مجدداً به قهرمانی رسید. یوونتوس در سال 1961 دوازدهمین قهرمانی خود را جشن گرفت. این تیم تحت مربیگری لیوبیسا بروچیچ و رناتوسزارینی به سه قهرمانی رسید هر چند با رفتن سزارینی به ناپولی و انتخاب گونارگرن به عنوان مدیر فنی این دوران طلایی به پایان رسید. بونیپرتی، سمبل یوونتوس، پس از انجام 444 بازی بازنشسته شد و قهرمان بلا منازع ایتالیا در مكان دوازدهم جدول جای گرفت.

در دو فصل بعدی پائولو آمارال و مونز گلیو مربیگری یوونتوس را بر عهده گرفتند و با وجودی كه این تیم در مكان های دوم و چهارم جدول قرار گرفت ولی هر دو مربی از كار بركنار شدند هر چند بازیكن آرژانتینی هم مدت زیادی در یوونتوس نماند و در تابستان 1964 با روی كار آمدن هریبوتوهررا این تیم را ترك كرد. در اولین فصل حضور هررا، سیوری تنها 15 بار بازی كرد و به همین دلیل تصمیم گرفت به ناپولی برود. هررا در سال 1967 به همراه یوونتوس به قهرمانی لیگ دست یافت.

 در چهار سال بعدی تمام سعی باشگاه مصروف استخدام بازیكنان جدید شد.

ولی در زمان مربیگری آرماندوپیكی جوان در سال 1971 بود كه یوونتوس تبدیل به یك قطب فوتبال گردید. فرانكو كوزیو، روبرتوبته گا، فابیون كاپلو و لوچیانواسپینوزی به تیم پیوستند و در كنار بازیكنانی مانند جوزپه فورینو، پیتروآناستازی، آنتونیو كوكوردو و فرانچسكو مورینی شالوده تیم اول را ریختند. متاسفانه پیكی نتوانست ثمره تلاش های خود را ببیند و فصل بعد جای خود را به سستمیر ویچپالك داد. در آن سال یوونتوس به اولین قهرمانی از مجموع هفت قهرمانی در طی 11 سال دست یافت.

طولانی ترین دوران ناكامی

پس از دوران موفقیت آمیز اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80، طولانی ترین دوران ناكامی یوونتوس بعد از جنگ آغاز شد.

جیووانی تراپاتونی پس از 11 سال مربیگری، قهرمانی در جام باشگاهای اروپا و شش بار قهرمانی در لیگ، یوونتوس را ترك كرد. پس از مدت كوتاهی ، میشل پلاتینی، اعجوبه فرانسوی جای او را گرفت. زمانی كه میلان با سرمایه سیلویوبرلوسكونی بار دیگر به قطبی در فوتبال ایتالیا و اروپا تبدیل می شد" بانوی یپر" با حسرت شاهد قدرت گرفتن این تیم بود.

در آن زمان یوونتوس امیدوار بود دینوزوف اسطوره ای در نقش یك ناجی ظاهر شود. هر چند وی در فصل 90-1989 تنها توانست به جام یوفا و جام حذفی ایتالیا دست یابد. سال بعد دینووزف جای خود را به لوئیجی مایفردی داد و لوكادی مونتزامولو به عنوان معاون رئیس باشگاه انتخاب شد.

اگر میلان، آریگو ساكی را داشت، مونتزمولو را می شد" ضد ساكی" یوونتوس نامید.

لیپی وارد گود شد

پس از جام جهانی 1990، بازیكنان جدیدی مانند توماس هسلر آلمانی و روبرتو باجو، بازیكن محبوب ایتالیایی ها به یوونتوس پیوستند.

هر چند در پایان یك فصل ناموفق یوونتوس در مكان هفتم جدول قرار گرفت و جواز حضور در جام باشگاههای اروپا را نیز بدست نیاورد. حتی بازگشت زوج تراپاتونی- بونیپرتی هم نتوانست قدرت میلان را كاهش دهد. روسای یوونتوس به دنبال كسب افتخارات بیشتری بودند و بدین ترتیب مارچلولیپی وارد گود شد.

رسیدن لیپی در سال 1994 با سقوط میلان همزمان بود. آنجلو پروتزی ، یورگن كوهلر ، اندریاس مولر، دیوید پلات و فابریسیو راوانلی از ستارگان این تیم بودند .

دوران شكست ناپذیری میلان به پایان رسید و لیپی آنقدر زیرك بود كه با آمیختن مهارت های باجو با قدرت جیان لوكاویالی یوونتوس را به جایگاه شایسته خود در دسته اول ایتالیا بازگرداند.

در چهار سال بعد، یوونتوس در بازی های داخلی و خارجی موفق ظاهر شد و در سال 1996 برای دومین بار به قهرمانی جام باشگاههای اروپا رسید. اگر چه با انتقال لیپی، یوونتوس سه سال دیگر در كسب هر گونه جام ناكام ماند. در سال 1999، پس از فتح نه جام، لیپی اعتماد بازیكنان را از دست داد و استعفا كرد و كارلوآنجلوتی كه دو فصل قبل پارما را به مكان دوم جدول لیگ دسته اول رسانده بود برای جانشینی وی انتخاب شد. هافبك سابق میلان وارث تیمی شد كه در اواسط جدول دست و پا می زد.

خریدهای نامناسب - زوران میركوویچ، خوان اشنایدر و ژوسلین بلانشار- و مصدومیت بازیكنان كلیدی باعث شد یوونتوس در پایان فصل در مكان ششم جدول قرار گیرد.

سال بعد یوونتوس جنگنده تر ظاهر شد. این تیم كه در بیشتر زمان فصل صدرنشین بود روز آخر قهرمانی را به لاتزیو واگذار كرد. فصل بعد این صحنه تكرار شد و این بار رم با اختلاف دو امتیاز، به قهرمانی رسید. در این سالها زیدان و اینزاگی از بهترینهای تورین بودند .

با توجه به این كه علی رغم صرف 30 میلیون پوند در پیش از آغاز فصل، یوونتوس بسیار زود با جام باشگاههای اروپا خداحافظی كرد مسئولین، به فكر یافتن جانشین مناسبی برای آنجلوتی افتادند.

بازگشت لیپی

لیپی در سال 2001 به یوونتوس بازگشت و بالافاصله سرمایه لازم برای خرید جیان لوئیجی بوفون، لیلیان تورام و پاول ندود در اختیار وی گذاشته شد.

با حمایت لوچیانوموگی، روبرتو بته گا و آنتونیو گیرودو شانس مجددا به یوونتوس روی آورد و این تیم دو جام دیگر را به ویترین افتخارات خود افزود. به نظر می رسد عصر طلایی دیگری برای یوونتوس آغازشده است.




طبقه بندی: تاریخچه ی یوونتوس، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 17 مهر 1389 توسط پدرام .س

.:. تاریخچه اینتر میلان


سال 1908
در ابتدای قرن بیستم , دربی شهر Milan وجود نداشت. در آن زمان فقط تیم فوتبال و کریکت میلان(باشگاه AC Milan کنونی) تاسیس شده بود. اما در نهم ماه March سال 1908 ، یک گروه ناراضی و یاغی(از نوع فوتبالی!) باشگاه " Football Club Internazionale Milano " را شکل دادند. این اسم ناشی از خواست موسسان باشگاه مبنی بر پذیرفتن بازیکنان خارجی ، همچنین ایتالیایی بود و به همین جهت Internazionale نام‌گذاری شد. در واقع اولین کاپیتان این تیم یک بازیکن سویسی به نام Hernst Manktl بود. رنگ‌های باشگاه طلایی ، مشکی و آبی بودند ، سنتی که تا به همین امروز در باشگاه زنده نگه داشته شده.



موسسان باشگاه اینتر یا همان معترضان میلانی!
========================


سال 1910


Inter برای اولین بار لیگ باشگاه‌های ایتالیا را فتح کرد. کاپیتان آن تیم Virgilio Fossati بود که چند سال بعد در جریان جنگ جهانی اول درگذشت. اما حتی بدون Fossati ، اینتر در سال 1920 دومین عنوان قهرمانیش را کسب کرد.



کسب جام برای اولین بار
=======================

سال 1930

در زمانی که دوره Fascist(فاشیست) ها بود ، باشگاه مجبور شد که با Milanese Unione Sportiva ادغام بشود و سومین Scudetto خودش را تحت عنوان Ambrosiana Inter کسب کرد.



Ambrosiana Inter
=======================

سال 1934

Allemandi ، Castellazzi ، Demaria و Giuseppe Meazza ی افسانه‌ای در سال 1934 و با تیم ملی ایتالیا موفق شدند تا جام جهانی در Rome را فتح کنند. دو سال بعد ، Frossi و Locatelli مدال طلای المپیک برلین را کسب کردند.



تیم ملی ایتالیا و بردن جام جهانی 1934
=======================

سال 1938

بازیکنان اینتر ( Ferraris II, Ferrari, Locatelli و Meazza ) در قهرمانی تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 1938 سهیم بودند. در همان سال ، اینتر توانست تا چهارمین اسکودتوی خود را کسب کند و در سال بعد(1939) اولین جام Coppa Italia را بدست آورد. یک عنوان قهرمانی دیگر(اسکودتوی پنجم) در 1940 از راه رسید. در ماه October سال 1945 نام باشگاه به حالت قبلی(Inter) بازگشت و قسمت Ambrosiana از نام تیم کنار گذاشته شد.



چهارمین اسکودتو


کسب اولین جام Coppa Italia
========================


سال 1947


Giuseppe Meazza آخرین بازی رسمیش و 408 اُمین بازی خودش را در لباس اینتر انجام داد و توانست رکورد افسانه‌ای 287 گل زده برای باشگاه را کسب کند. این بازیکن افسانه‌ای در سال 1979 درگذشت و ورزشگاه San Siro به افتخار او ، نام جوزپه مه‌آتزا گرفت.



Giuseppe Meazza
========================

سال 1953

در سال 1953 اینتر ششمین اسکودتوی خود را کسب کرد. یک سال بعد توانست تا این موفقیت را با بازی های درخشان چهار بازیکن به نام‌های Lorenzi (ایتالیایی) ، Skoglund (سوئدی) ، Wilkes (آلمانی) و Nyers (بی وطن!) تکرار کند.



کسب ششمین اسکودتو
========================

سال 1963

دوران باشکوه اینتر آغاز می‌‌شود. رییس باشگاه:Angelo Moratti ، سرمربی تیم: Helenio Herrera ، ترکیب فراموش نشدنی تیم:


Sarti, Burgnich, Facchetti, Bedin, Guarneri, Picchi, Jair, Mazzola, Milani (Domenghini), Suarez, Corso

اینتر رویایی سه عنوان پیاپی Serie A را در سال‌های 1964 ، 1965 و 1966 کسب می‌کند.(قهرمانی سال 1966 دهمین اسکودتوی اینتر شمرده می‌شود و یک ستاره طلایی بر روی پیراهن تیم نقش بست.) دو جام پیاپی اروپایی در سال‌های 1964 مقابل رئال مادرید و 1965 در مقابل Benfica را فتح می‌کند. دو جام بین قاره‌ای را در 1964 و 1965 هر دو در مقابل تیم آرژانتینی Independiente کسب می‌کند.
در 1964 ، Suarez با تیم ملی اسپانیا توانست قهرمان اروپا بشود.



قهرمانی اروپا در 1964 و مقابل رئال مادرید
==========================

سال 1968

Burgnich ، Domenghini ، Facchetti ، Guarneri و Mazzola در سال 1968 قهرمانیه اروپا را برای تیم ملی ایتالیا و در شهر Rome به ارمغان می‌آورند. سه سال بعد اینتر زیر نظر سرمربی خود Gianni Invernizzi یازدهمین اسکودتوی خود را فتح می‌کند.

==========================

سال 1982

بعد از بدست آوردن دوازدهیمن قهرمانی سری A در سال 1980 Altobelli ، Bergomi ، Bordon ، Marini و Oriali در جام جهانی 1982 ی مادرید قهرمان می‌شوند.



دوازدهمین اسکودتو
==========================

سال 1989


اینتر سیزدهمین اسکودتوی خود را در 1989 بدست می‌آورد و رکورد 58 امتیاز از 34 بازی را کسب می‌کند(هر پیروزی 2 امتیاز داشت). یک سال بعد سه ستاره آلمانی اینتر یعنی Brehme ، Klinsmann و Matthaeus جام جهانی در Rome را قهرمان می‌شوند. در همان سال Lothar Matthaeus به عنوان اولین بازیکن از اینتر به مقام ارزشمند بهترین بازیکن سال اروپا ، نایل می‌شود.



Matthaeus
==========================

سال 1991

در 22 ماه May سال 1991 ، دقیقا 26 سال بعد از آخرین موفقیت بین‌المللی ، اینتر با شکست دادن Rome با نتیجه 2 بر 1 در مجموع ، UEFA Cup را از آن خود می‌کند. Matthaeus و Berti برای اینتر در مه‌آتزا(بازی رفت) گلزنی می‌کنند. اینتر سه سال بعد و با شکست دادن Salzburg موفق به کسب دومین UEFA Cup خود می‌شود. Matthaeus به عنوان اولین بازیکن در جهان موفق به کسب جایزه FIFA World Player می‌شود.



کسب دومین UEFA Cup
==========================

سال 1998

Ronaldo به عنوان دومین بازیکن از اینتر موفق به کسب جایزه‌ FIFA World Player و جایزه Ballon d'Or می‌شود. اینتر بعد از یک دوره طولانی تعقیب کردن یوونتوس ، نمی‌تواند اسکودتو را کسب کند ولی با شکست دادن 3 بر صفر تیم Lazio موفق می‌شود تا سومین UEFA Cup خود را بدست بیاورد. Djorkaeff فرانسوی با شکست دادن تیم ملی برزیل(به همراه رونالدو) جام جهانی 1998 را فتح می‌کند.




==========================

سال 2000

در 12 اپریل ، جهان از مصدوم شدن Ronaldo در فینال Coppa Italia مقابل لاتزیو ، مصیبت زده شد! . "پدیده" در فصل 2001 - 2000 دوباره به میادین برگشت و گلزنیش را شروع کرد. در همین زمان تیم ملی فرانسه به همراه مدافع اینتر یعنی Laurent Blanc ، تیم ملی ایتالیا را در فینال Euro 2000 شکست داد.

==========================


سال 2001


فصل با پیشی گرفتن اینتر از میلان و کسب مقام پنجمی پایان یافت. در تابستان ، روزی با نام "Ronaldo Day" به خاطر برگشتن "پدیده" به فوتبال جشن گرفته شد. در ماه نوامبر یکی از افسانه‌ای ترین و فراموش نشدنی‌ ترین بازیکن های اینتر ، Giacinto Facchett ، به قائم مقامی باشگاه منصوب شد. متاسفانه در ماه دسامبر ، Giuseppe Prisco دو روز بعد از هشتادمین سالگرد تولدش درگذشت.

===========================

سال 2002

اینتر خیلی نزدیک به کسب چهاردهمین اسکودتوی خود بود. اینتر صدر نشین با یک امتیاز بیشتر نسبت به یوونتوس در آخرین بازی فصل خود به مصاف Lazio رفت اما با نتیجه 4 بر 2 از این تیم در ورزشگاه Olimpico شکست خورد و اسکودتو را تقدیم به رقیبش یعنی یوونتوس کرد. دقیقا به مانند سال 1967 ، آخرین بازیه لیگ برای اینتر مرگبار بود!

==========================

سال 2004


Hector Cuper اینترمیلان را به نیمه نهایی مسابقات UEFA Champions League هدایت کرد. در این بازیه تاریخیه "Euroderby" با AC MILAN ، اینتر با احتساب گل‌های خارج از خانه از حریفش شکست خورد و حذف شد.

==========================

سال 2005

در اولین فصل حضور Roberto Mancini بر روی نیمکت ، اینتر توانست تا اولین کاپ خود را بعد از هفت سال با پیروزی 3 بر صفر در مقابل Roma ، بدست آورد. Nerazzurri که این فصل در لیگ ایتالیا سوم شده بود ، تا مرحله 1/8 نهایی Champions League صعود کرد و در فصل 2004/05 تنها سه شکست داشت. در ماه آگوست اینتر برای دومین بار در تاریخ باشگاه توانست Italian Super Cup را در ورزشگاه Delle Alpi و در مقابل یوونتوس ، فتح کند. Juan Sebastian Veron گل پیروزی تیم را به ثمر رساند.



=========================

سال 2006

با تکرار فینال Coppa Italia سال 2005 ، اینتر یکبار دیگر موفق شد که در مجموع دو بازیه رفت و برگشت در مقابل تیم رُم (1 - 1 در Olimpico و 3-1 در Giuseppe Meazza) جام را بدست بیاورد. Julio Cruz در هر دو بازی گلزنی کرد. دو ماه بعد به صورت رسمی و با رای فدراسیون فوتبال ایتالیا(FIGC) ، و به خاطر تخلفات صورت گرفته توسط تیم یوونتوس ، Scudetto از این تیم گرفته شد و به اینتر واگذار شد.

این 14 مین عنوان سری A برای اینتر محسوب میشد. در ماه اگوست فصل 2006/07 ، با غلبه بر Roma با نتیجه 4 بر 3 در وقت‌های تلف شده ، اینتر دوباره Super Cup را برای خود کرد.



کسب Super Cup
=========================

سال 2007

با دو گل Marco Materazzi در ورزشگاه Stadio Franchi در 22 اپریل سال 2007 و برتری 2 بر1 در مقابل Siena ، دومین مقام قهرمانی پی در پی Serie A برای اینتر حاصل شد. این پانزدهمین مقام قهرمانی بود. این قهرمانی با 26 برد و 6 تساوی و تنها 1 باخت از 33 مسابقه همراه بود.

Robero Mancini سومین سرمربی در تاریخ اینترمیلان شد که بعد از Alfredo Foni (فصل‌های 1952/53 و 1953/54) و Helenio Herrera (فصل‌های 1964/65 و 1965/66) ، دو قهرمانی را به صورت پشت‌سر هم و پی در پی کسب کرد.



پانزدهیمن اسکودتو
========================

سال 2008


Zlatan Ibrahimovic از روی نیمکت و در نیمه دوم به زمین آمد و با دو گلی که به Parma در آخرین بازی فصل زد ، اینتر را قهرمان Serie A کرد و سومین اسکودتوی پیاپی را برای اینتر در صد مین سالگرد تاسیس باشگاه در بر داشت.



100 مین سالگرد تاسیس باشگاه

2 ماه بعد از جشن سالگرد باشگاه و چند ساعت بعد از پیروزی در مقابل Parma ، طرفداران اینتر در ورزشگاه Giuseppe Meazza جمع شدند تا این شانزدهیمن اسکودتو را در کنار هم جشن بگیرند.



16 مین اسکودتو
=========================

سال 2009

در این سال Roberto Mancini از مربیگری اینتر برکنار شد و José Mourinho جای او را گرفت. اینتر در این فصل توانست تا مرحله حذفی Champions League پیش بیاید ولی با شکست در مقابل منچستر یونایتد متوقف شد. José Mourinho به عنوان تنها مربی غیر ایتالیایی در این فصل توانست که هفدهمین اسکودتو و چهارمین اسکودتوی پیاپی را برای اینتر به ارمغان بیاورد.


José Mourinho

ضمن اینکه Adriano نیز با توجه به مشکلاتی که برایش پیش آمد مجبور به فسخ قرارداد خود با اینتر شد و به برزیل بازگشت




طبقه بندی: تاریخچه ی اینتر میلان، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 17 مهر 1389 توسط پدرام .س

تاریخچه ی  بارسلونا

نام باشگاه: بارسلونا FCBarcelona

تاسیس : 1899

رئیس باشگاه : خوان لاپورتا

 

رنگ لباس : پیراهن آبی وقرمز، شورت آبی

    لباس دوم : لباس سراسر مشكی با نوار مدرب ابی و اناری


كوتاه از بارسلونا

بارسلونا اولین قهرمان تاریخ جام یوفاست.
بارسلونا از معدود تیم هایی است كه هر 4 جام اروپا را فتح كرده است.
 بارسلونا در سرتاسر جهان دارای 1504 كانون هواداری است.
 بارسلونا از معدود تیم هایی است كه بر روی پیراهنش از تبلیغ استفاده نمی كند.
 هیات مدیره بارسلونا با 20 عضو ثابت و 6 عضو افتخاری در كنار هیات مشاور 32 نفره در باشگاه فعالیت می كند.
 رییس باشگاه با رای گیری از هواداران باشگاه تعیین میشود.

بودجه باشگاه حدودا 170 میلیون یورو است .

در این باشگاه افراد مشهور زیادی چون مارادونا " كرایف " كوبالا " كركسیس " روماریو " استیچكف " سورز " رونالد كومن و رونالدو بازی كرده اند.

بازیكنان غیر اسپانیایی و خارجی در موفقیت بارسا بیشتر از بازیكنان محلی و اسپانیایی تاثیر گذاشته اند .

بارسا بوسیله یك فرد سوئیسی به نام گمپر تاسیس شده است .

در سال 1899 اولین رئیس باشگاه یك مرد انگلیسی به نام والتر وایلد انتخاب شد .

بارسلونا حدود 50 مربی آورده كه نصف آنها خارجی بوده .

همه مربیانی كه با بارسا عنوان و افتخاری آورده اند همگی خارجی بوده اند . هیلنو هررا " رینوس مایكلز " تری ونه بلز و یوهان كرایف .

بارسلونا اولین باشگاه اسپانیایی بود كه حرفه ای شد .

از شروع بازیكنان پیراهن آبی و اناری بر تن می كردند . اما در آن زمان نصف پیراهن آبی و نصف دیگر اناری بود و شرط سفید به پا می كردند

اولین بازی بارسلونا تركیبی از بازیكنان این تیم و چند بازیكن انگلیسی بود كه این تیم توانست 1 بر 0 حریف خود را شكست دهد

در سال 1922 بارسلونا به استادیو جدیدی دست یافت به نام لاس كورتس این ورزشگاه جایگاه 35000 نفر را داشت وبه كلیسای فوتبال معروف بود و این  اولین ورزشگاه بارسا بود .  

در 14 ژوئن 1925 گروه نوازندگی یك كشتی انگلیسی سرود ملی كاتالاتنیا را در ورزشگاه بارسلونا اجرا كرد كه با این كار یك پدیده اجتماعی پیش بینی نشده ای در فوتبال ظهر كرد .

بارسلونا هواداران بسیار زیادی دارد كه معروفترین آنها عبارتند از : مونتسرات كاباله "* خواننده سوپرانو . خوسپ كارراس"خواننده تنور . آرانچا سانچز ویكاریو"تنیسور زن اسپانیایی .

بارسا القاب زیادی دارد:  

1- "BARCA "

2- در گویش اسپانیایی " باركا " و در گویش كاتالانی " بارشه "  

3- آزور لگرنا و بلوگرنا به معنای آبی واناری

4- كاتالان ها

موزه استادی یكی از بهترین موزه های شهر بارسلون است . این موزه نمایانگر اثر باشگاه بر كاتالانیا می باشد . در آنجا شما می توانید عكس های بسیار بزرگ " مدل و نقشه بسیار كامل و بزرگ نو كمپ " كفش های كومن " پیراهن كرایف " بلیط هر فصل باری های بارسا در گذشته و ....... . در این موزه یك سینمای كوچك وجود دارد كهشما می توانید تاریخچه باشگاه را به صورت تصویری ببینید .

بارسلونا كالاهای تجاری بیشتری در برابر باشگاههای دیگر در اسپانیا به فروش می رساند . و درآمد آنها از این راه حدودا 30 میلیون دلار در سال است .


در حقیقت می توان گفت نه تنها كاتالان ها ، بلكه همه ساكنان منطقه باسك جان خود را فدای اناری ها می كنند. بارسا همیشه به داشتن بیشترین و متعصب ترین هواداران مشهور بوده است. هوادارانی كه شاید پیش از علاقه به بارسا، از تیم های شهر مادرید متنفرند، به خصوص رئالی كه در این چند سال حقیقتاً موی دماغ بارسلونا بوده است!

 

پیراهن بارسلونا حكم پرچم كاتالانیا دارد و به خاطر تقدسش تبلیغی روی ان درج نمی شود اما برای اولین با یك company این اجازه را پیدا كرد تا نماد خود را در اندازه های بسیار كوچك و به عنوان مارك لباس بر روی ان درج كند.

 

بارسلونا شهری درایالت باسك واقع در نیمه شرقی كشور اسپانیاست. این قسمت از كشور اسپانیا همیشه مشكلات زیادی برای دولتمردان این كشور به وجود آورده است. كاتالان ها هیچ كدام از حكومت های اسپانیایی را نمی پذیرند و به دنبال استقلال هستند! بنابراین دشمن اصلی سلطنت اسپانیا محسوب می شوند.

 

در سال 1899 كاتالان ها بر آن شدند كه با تاسیس یك تیم فوتبال ، عقاید و نظریات خود را به این سبك مطرح كنند.

به دلیل همان فشارهای سیاسی، بارسلونا درابتدا مشكلات زیادی داشت. این تیم دورنگ آبی و اناری را به عنوان نماد كاتالان ها برتن كرد و دراولین بازی خود در یك دیدار دوستانه به مصاف یك تیم محلی انگلیس رفت و با یك گل شكست خورد. اما چیزی به آغاز روزهای طلایی مردان كاتالان باقی نمانده بود.

مروری دیگر

 "فوتبال کلوب بارسلونا" معروف به بارسلونا و همچنین بارسا یک باشگاه ورزشی واقع در شهر بارسلونا در کاتالونیای اسپانیا می باشد. و شهرت آن به خاطر تیم فوتبالش است که در سال 1899 میلادی توسط گروهی از مردان سوئیسی، انگلیسی و اسپانیایی و به رهبری خوان گامپر بنا نهاده شد. امروزه این باشگاه تبدیل به یک سازمان در کاتالان شده و از این رو شعار معروف بارسلونا "بیشتراز یک باشگاه" می باشد.

اف سی بارسلونا یکی از سه باشگاهی هست که همیشه در مسابقات لالیگا حضورداشته است و با بردن نوزده عنوان قهرمانی لالیگا،  بیست و پنج جام اسپانیایی، هفت جام سوپرکاپ اسپانیایی و دو جام لیگ، دومین باشگاه موفق در اسپانیا می باشد. این باشگاه همچنین یکی از موفق ترین باشگاههای فوتبال در اروپا بوده و جمعا 9 جام رسمی را در اروپا از آن خود کرده است. بارسلونا سه عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و همچنین رکورد 4 عنوان قهرمانی جام یوفا و همچنین دو سوپرکاپ یوفا را از آن خود کرده است. آنها همچنین رکورددار سه عنوان قهرمانی جشن های بین شهری می باشند. در سال 2009 بارسلونا اولین باشگاهی بود که در اسپانیا عنوان قهرمانی لالیگا، جام سلطنتی و لیگ قهرمانان اروپا را با هم کسب کرد.   

اف سی بارسلونا یکی از سه باشگاهی هست که همیشه در مسابقات لالیگا حضورداشته است و با بردن نوزده عنوان قهرمانی لالیگا،  بیست و پنج جام اسپانیایی، هفت جام سوپرکاپ اسپانیایی و دو جام لیگ، دومین باشگاه موفق در اسپانیا می باشد. این باشگاه همچنین یکی از موفق ترین باشگاههای فوتبال در اروپا بوده و جمعا 9 جام رسمی را در اروپا از آن خود کرده است. بارسلونا سه عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و همچنین رکورد 4 عنوان قهرمانی جام یوفا و همچنین دو سوپرکاپ یوفا را از آن خود کرده است. آنها همچنین رکورددار سه عنوان قهرمانی جشن های بین شهری می باشند. در سال 2009 بارسلونا اولین باشگاهی بود که در اسپانیا عنوان قهرمانی لالیگا، جام سلطنتی و لیگ قهرمانان اروپا را با هم کسب کرد.

لباس اولیه بارسلونا پیراهن قرمز-آبی و شورت آبی بوده، لباس ثانویه آنها پیراهن زرد و شورت مشکی، و لباس سوم آنها آبی فیروزه ای می باشد.

 استادیوم باشگاه بارسلونا استادیوم نیو کمپ می باشد که با 98,772 نفر ظرفیت بزرگترین استادیوم در اروپا به شمار می رود. تیم بارسلونا در تمام دنیا دارای محبوبیت زیادی می باشد. 25.7% جمعیت اسپانیا طرفدار این باشگاه هستند و طبق آخرین آمارگیری بارسلونا با 44.2 میلیون طرفدار محبوبترین تیم باشگاهی در اروپا می باشد.  همچنین با 156,366 نفر عضو در ژوئیه 2009 این باشگاه دارای یکی از بالاترین تعداد اعضاء در دنیا می باشد. همچنین تعداد باشگاههای حامی بارسلونا در ژوئیه 2006 به 1,782 رسید. طرفداران بارسلونا در زبان اسپانیایی به کولز معروفند.

نیو کمپ ، جذاب ترین ورزشگاه دنیا :


بارسلونا رقابت دیرینه ای  با باشگاه رئال مادرید دارد و مسابقه بین این دو تیم در جام لالیگا یکی از معروفترین دیدارها در دنیا می باشد و بین اسپانیایی ها به ال کلاسیکو معروف است. این دو باشگاه از ابتدای کار نمایندگان دو منطقه رقیب در اسپانیا بوده اند : کاتالونیا و کاستیل. و این رقابت باشگاهی درواقع بازتاب تنش سیاسی و اجتماعی بین کاتالانها و کاستیلیان ها می باشد. آخرین دیدار بین این دو تیم در فصل قبل در تاریخ 2 می 2009 در باشگاه سانتیاگوبرنابئو (خانه روال مادرید) برگزار شد که با نتیجه پرگل 6-2 به نفع بارسلونا تمام شد، در این دیدار تیری هانری و لیونل مسی هرکدام دو گل و کارلوس پویل و جرارد پیکه هرکدام یک گل به ثمر رساندند. ( چه قدر سوراخه این رئال مادرید. دیگه مدافعان بارسلونا هم توی الکلاسیکو رئال رو سوراخ سوراخ می کنن ! )

 در دوره 08-2007بارسلونا با 308.8 میلیون یورو سومین باشگاه ثروتمند در دنیا بود. همچنین بارسلونا یکی از بنیانگذاران گروه G-14 سابق و همچنین جایگزین آن اتحادیه باشگاه های اروپا بود. باشگاه بارسلونا همچنین یک تیم ذخیره به نام اف سی بارسلونا آتلتیک دارد. و علاوه بر این تا سال 2007 این باشگاه یک تیم جوانان به اسم اف سی بارسلونا سی داشت.

میگوئلی در حال حاضر با 391 بازی در جام لالیگا و جمعا 548 بازی رکورددار بیشترین بازی را در بارسلونا دارد. همچنین اخیرا تعداد بازی های ژاوی به 474 عدد رسید.

رونالدینیو قبل از منتقل شدن به باشگاه میلان از 2003 تا 2008 در بارسلونا بازی می کرد

بهترین گلزن تاریخ بارسلونا بازیکن اسپانیولی سزار رودریگز است که 235 گل به ثمر رسانده. در مرتبه دوم لادیسلائو کوبالا با 196 گل قرار دارد. و بهترین گلزن کنونی تیم لیونل مسی با ۱۱۴ گل می باشد. ( البته یادتون باشه لیونل مسی فقط ۲۲ سالشه و قصد نداره هیچ وقت از بارسلونا جدا بشه )

   در دوم فوریه 2009 بارسلونا به 5000 امین گل لالیگای خود دست یافت. این گل توسط لیونل مسی در دیدار مقابل تیم ریسینگ سانتاندر به ثمر رسید و بازی 2-1 به نفع بارسا به پایان رسید.

یوهان کرایوف هلندی با 11 عنوان قهرمانی، پپ گواردیولای اسپانیایی با ۶ عنوان (تاکنون) و فرانک رایکارد هلندی با 5 عنوان قهرمانی  از موفق ترین مربیان بارسلونا بوده اند.


 




طبقه بندی: تاریخچه ی بارسلونا، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 11 مهر 1389 توسط پدرام .س

در چهارم مهر ماه 1324 چند جوان نظامی علاقمند به ورزش دوچرخه سواری ، بنامهای « میرزائی، نواب و جانان پور » در خیابان فردوسی تهران اقدام به تأسیس یك باشگاه ورزشی نمودند و به دلیل اینكه اعضای این باشگاه همگی دوچرخه سوار بودند، نام آن را باشگاه «دوچرخه سواران» نهادند. اولین اعضای این باشگاه در بدو تأسیس عبارت بودند از: جانان پور، خاكزاد، گیتی، گریش، كلانی، مهدیون، حسینی،میرزائی و خشایار.

   رفته رفته دوچرخه سواران در سایر رشته های ورزشی نیز از قبیل والیبال، بسكتبال،پینگ پونگ، وزنه برداری، كشتی، شنا، فوتبال، و .... تصمیم به فعالیت گرفت. در این زمان تیم فوتبال « تور » كه توسط مرحوم علی دانائی فرد تشكیل شده بود، توانست در یك رقابت، تیم فدرتمند كارگران آبادان را شكست دهد. بنابراین مورد توجه ویژه باشگاه دوچرخه سواران قرار گرفت. مسئولان وقت این باشگاه با مؤسس تیم تور به توافق رسیدند تا از آن پس این تیم با نام تیم فوتبال دوچرخه سواران در مسابقات شركت نماید.

   پس از یك سازمان دهی نسبی در باشگاه، « پرویزعموقلی، گرائیلی، دانایی فرد و سیدآقاجلالی » به عنوان هیئت مدیره انتخاب شدند. بنابر این تیم فوتبال دوچرخه سواران در سال 1325 اولین حضور رسمی خود را در مسابقات باشگاهی با كسب دو عنوان نایب قهرمانی مسابقات باشگاه های تهران و نایب قهرنانی جام خذفی تهران با موفقیت به پایان رسانید و سال 1326 نخستین سال صدرنشینی این تیم با قهرمانی در مسابقات جام حذفی تهران بود.

   اولین دیدار رسمی باشگاه دوچرخه سواران در پانزدهم اسفندماه 1328 در مقابل تیم شاهین با حضور 2000 تماشاگر در ورزشگاه امجدیه « شهید شیرودی فعلی » برگزار گردید كه طی آن اولین گل تاریخ فوتبال این تیم توسط بیوك جدی كار از نقطه كرنر به درون دروازه شاهین ارسال شد و این تیم با نتیجه یك بر صفر مقابل شاهین نخستین پیروزی خود را جشن گرفت.

این باشگاه در سال 1328 نام خود را تغییر داده و عنوان « تاج » را برگزید و در همین سال مقام قهرمانی باشگاه های تهران را نیز كسب كرد. از آن به بعد « تیم فوتبال تاج » به دلیل حضور تعدادی از نظامیان در تركیب آن بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت. و از آنجا كه مرحوم علی دانایی فرد، پایه گزار فوتبال این باشگاه، به رده های پایه ای توجه ویژه ای داشتند،تیم تاج بر آن شد تا اقدام به تأسیس شعبه هایی در سراسر كشور نماید و تیم های « تورج » « افسر »، « دیهیم »، « كورش » و « اتم » را در رده های سنی پائین بنابر تصمیم اتخاذ شده تأسیس نمود.

رفته رفته این باشگاه به عنوان یكی از مطرح ترین تیمهای فوتبال كشور بدل گشت و بازیكنانی از قبیل « بیوك جدی كار، پرویز كوزه كنانی، برادران بیاتی، عارف قلی زاده، و.... » از این تیم ظهور كرده و به اوج شهرت در فوتبال دست یافتند.

باشگاه تاج به عنوان میزبان نهایی سومین دوره جام باشگاه های آسیا در سال 1349 ، رقیبان حرفه ای خود را به تهران دعوت كرد و در پایان با غلبه بر نماینده اسرائیل، قهرمانی این دوره از جام را در خانه جشن گرفت كه برخی از بازیكنان این دوره عبارت بودند از: « طالبی، كاروحق وردیان، ناصر حجازی، اكبر كارگر جم، غلامحسین مظلومی، مهدی حاج محمد، علیرضا حاج قاسم، منصور پورحیدری، نصرالله عبداللهی و .... ».

با پیروزی انقلاب، تیم تاج به « استقلال » تغییر نام داد و همچنان پر قدرت و درخشان در میدان های سبز مسابقات ظاهر گردید و در سال 1370 بار دیگر عنوان قهرمانی خود را در جام باشگاه های آسیا تكرار نمود. افتخار آفرینان این دوره نیز افرادی چون : « شاهرخ بیانی، شاهین بیانی، مجید نامجومطلق، عبدالعلی چنگیز، مهدی فنونی زاده، امیر قلعه نوعی، عباس سرخاب، حمید بابازاده و .... » بودند.

اكنون تیم استقلال به عنوان یكی از پرافتخارترین باشگاههای آسیا و ایران شناخته میشود




طبقه بندی: تاریخچه ی استقلال، 
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1 مهر 1389 توسط پدرام .س

تاریخچه ی پرسپولیس
پرسپولیس باشگاهی است که در سال ۱۳۴۲ بدست علی عبده بنا شد و درآن رشته‌های بولینگ، والیبال و بسکتبال فعال بود. عبده از آمریکا به ایران آمده بود و درجامعه ورزشی آمریکا در رشته بوکس صاحب عنوان قهرمانی شده بود عبده مدت‌ها اندیشه ایجاد تیم فوتبال پرسپولیس را با خود داشت و تیم فوتبالی را نیز ایجاد کرده بود که تیمی ضعیف در رده دوم باشگاههای کشور محسوب می‌شد و از اعضای محبوب و ماندگار از آن محمود خوردبین را می‌توان نام برد.

پس از انحلال شاهین با درایت امیر مسعود برومند و رایزنی‌های مرحوم دهداری، چند تن از بازیکنان قبلی شاهین در ترکیب تیم دسته دومی پرسپولیس قرار گرفته و ترتیب یک مسابقه با تیم جم آبادان (که در آن زمان تیم صاحب نامی بود) را دادند و پس از آن تمامی اعضای شاهین به پرسپولیس پیوستند و محبوبیت شاهین بلند پرواز را به پرسپولیس هدیه نمودند.

پرسپولیس بهار خود را درآغازین روزهای سال ۱۳۴۷ با مربیگری دهداری (کاپیتان پیشین شاهین) و سرپرستی دکتر برومند آغاز کرد. مطابق مقررات این تیم می‌بایست کار خود را در فوتبال از دسته سوم و یا حداکثر از دسته دوم باشگاه‌ها شروع کند اما انحلال چند تیم در این زمان باعث گردید تا به جای مسابقات لیگ یکسری مسابقات رده بندی در سطح باشگاههای پایتخت برگزار شود در آن زمان مسابقات ۴۴ تیم به رقابت پرداختد که ۴ تیم پرسپولیس، تاج، عقاب و پاس سرگروه گردیدند.

از آن پس پرسپولیس رسماً وارد مسابقات باشگاهی ایران گردید این تیم در سال ۱۳۴۷ قدرت نمایی کرد و تمام رقیبان را پشت سرگذاشت و به عنوان قهرمان باشگاههای تهران جهت شرکت در مسابقات آسیایی تایلند عازم بانکوک گردید.

در سال ۱۳۴۸ کارخانه ایران ناسیونال با مدیریت خیامی (از طرفداران تیم شاهین) تازه تاسیس گردیده بود و تیم فوتبال ضعیفی هم داشت ، (علی پروین هم از جمله بازیکنان این تیم بود) در این زمان(۱۳۴۸) فکر تبلیغ محصول این شرکت (پیکان) با استفاده از محبوبیت تیم شاهین، خیامی را بر آن داشت تا مذاکراتی با چند تن از شاهینیهای سابق انجام داده و آنان را به تیم پیکان دعوت نماید با رفتن آنها افراد باقی مانده نیز راهی جز پیوستن به ایشان ندیدند لذا تمامی بازیکنان شاهین (به جز عزیز اصلی ، دروازه بان شاهین) به پیکان مهاجرت کردند و در این سال عنوان قهرمانی باشگاههای ایران را از آن پیکان نمودند و در همین سال پیکان به جای تیم ملی در تورنمنت جام دوستی نیز شرکت کرده و در بین ۵ تیم مقام نخست را از آن خود کرد.

لازم به ذکر است که در این زمان پیکان در برابر پرسپولیس با تک گل علی پروین و نیجه یک بر صفر پرسپولیس را شکست داد.

در سال ۱۳۵۰ نخستین لیگ حرفه‌ای فوتبال ایران با نام تخت جمشید شکل گرفت و پرسپولیس هم تلاش نمود خود را با استانداردهای حرفه‌ای تطبیق دهد اما بدلیل فقدان زیرساختهای فوتبال حرفه‌ای در کشرو این ایده بصورت کامل به فرجام نرسید و باشگاه پرسپولیس علاوه بر این نقص بزرگ بتدریج از مکتب فوتبال شاهین هم فاصله گرفت و رابطه خود را با سازندگی و تغذیه از بازیکنان جوان در آموزش و پرورش کم رنگ کرد و در مسیر استفاده کاذب از دسترنج دیگران و آوردن ستاره‌ها از تیم‌های دیگر قرارگرفت و هر روز محتاج تر از روز قبل شد و علیرغم برخورداری از طرفداران بیشمار از یک باشگاه به یک تیم تقریباً محلی نزول کرد ازجنبه فرهنگی هم با آرمانهای اولیه خود که از شاهین به آن منتقل شده بود دور شد بگونه‌ای که این دو قضیه بزرگ همچنان گریبانگیر این نام بزرگ است.

پرسپولیس در غیاب شاهینیها با تصاحب ۱۲ امتیاز در رده یازدهم قرار گرفت حضور در پیکان بیشتراز یک سال به طول نیانجامید و مجدداً بازیکنان در سال ۱۳۴۹ به خانه خود برگشتند و قهرمانی اولین دور لیگ تخت جمشید در سال ۱۳۵۰ را از آن خود کردند پرسپولیس در ۵ دوره برگزاری لیگ تخت جمشید، با کسب دو قهرمانی (لیگ اول و دوم) و سه نائب قهرمانی ، به عنوان پرافتخارترین باشگاه کشور شناخته شد.

با وقوع انقلاب اسلامی، این تیم دچار بحران نفرات گردید و بازیکنانش بکلی عوض شدند و تعداد بسیار اندکی از بازیکنان قدیمی باقی ماندند. لیکن برگزاری مسابقات جام شهید اسپندی درسال ۱۳۵۸ و دیگر مسابقات، باعث گردید تا بازیکنان مستعد و جوان کشور نگذارند این باشگاه بلند آوازه از رونق بیفتد.

باشگاه پرسپولیس در سال۱۳۶۵ تحت پوشش بنیاد مستضعفان و جانبازان قرارگرفت که نام آن به آزادی تغییر یافت لیکن پس از مدت زمان اندکی بنیاد از اداره این باشگاه خودداری کردو دراین زمان با توجه به موقعیت این باشگاه ، سازمان تربیت بدنی، خود اداره آن را عهده دار گردید و نامش را نیز به پیروزی تغییر دادند که تا کنون نیز با همین نام درمیادین ورزشی حضور می‌یابد.

باشگاه پیروزی از سال ۱۳۷۰ با آغاز مجدد لیگ فوتبال ایران تحت عنوان لیگ آزادگان دور جدیدی از فعالیتهای خود را آغاز نمودند و پیوسته علیرغم تغییرات گسترده و متعدد درمدیریت باشگاه توانست موقعیت خود را به عنوان یکی از سه باشگاه برتر کشور و کسب مقامهای نخست، دوم و یا سوم حفظ کند.

این باشگاه در سال ۱۳۸۰ با آغاز لیگ حرفه‌ای فوتبال ایران به عنوان اولین قهرمان لیگ برتر شناخته شد. نكته جالب درمورد باشگاه پرسپولیس این است كه اكثر بازیكنان بزگ ایران از سال 1994تاسال2006 یابازیكن این تیم بودندویاتوسط این تیم یه فوتبال آسیا معرفی شدند این بازیكنان بزرگ عبارتند 1)علی دائی (پس از مصدومیت شدید او در بازی مقایل بحرین با تلاش خود و یاری باشگاه پرسپولیس او كه اواز مصدومیت خلاص شد وبا بازیهای درخشان خود درلیگ1375 باعث قهرمانی پرسپولیس شد و از طریق پرسپولیس به فوتیال خارج روانه شد) 2) احمدرضا عابدزاده (كمتركسی فكر می كرد كه پس از مصدومبتی كه دربازی با تایوان برای او پیش آمد باز بتواند بازیكند ولی پرسپولیس با به عضو درآوردن این بازیكن ازدست رفته وصرف مخارج زیاد برای معالجه او وتلاش وزحمات خود عابدزاده وی را به مستطیل سبزبازگرداند تا این بارعابدزاده سهم بزرگی در حماسه ملبورن برای ایران داشته باشد) 3)خدادادعزیزی(درسال 1375 به عنوان یار كمكی به همراه پرسپولیس در مسابقات جام باشگاههای آسیا شركت كرد وبازیهای درخشانی برای پرسپولیس انجام داد و باعث صعود پرسپولیس به مرحله نیمه نهائی شد اوكه درمرحله اول جام ملتهای 1996در تركیب تیم ملی نبود این باردر مرحله دوم با تیم ملی به دبی رفت ) 4) مهدی مهدویكیا 5)علی كریمی 6)كریم باقری

یكی ازموفق ترین مدیران پرسپولیس امیرعابدینی بوده كه بازیكنان فوق درزمان مدیریت وی به پرسپولیس آمده اند


لازم به ذکر است طبق لیستی که از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا ارائه شده پرسپولیس به عنوان پرطرفدارترین تیم آسیا انتخاب شده‌است دالیان چین و الهلال عربستان هم درمکان‌های بعدی قرار گرفته‌اند.




طبقه بندی: تاریخچه ی پرسپولیس، 
درباره وبلاگ
موضوعات
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نظر سنجی
تیم منتخب شما کدام است؟






نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
قالب وبلاگ