تبلیغات
تاریخچه ی فوتبال - تاریخچه ی آ.اس رم
تاریخچه ی فوتبال
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 26 مهر 1389 توسط پدرام .س

تاریخچه ی آ.اس رم

باشگاه آس رم در جولاى سال 1927 رسما تاسیس گردید.

آن زمان از شهر رم تیم هاى متعددى در لیگ فوتبال ایتالیا بازى می كردند. از جمله‌ى این باشگاه ها مى توان به نام هاى ذیل اشاره نمود: "اس اس لاتزیو(1900)"، "رومن اف سى(1901)"، "اس اس آلبا-آودیك رم(تاسیس در 1926 از اتحاد تیم هاى آلبا(1911) و آئودیك)"، "فورتیتودو- پرو رم(تاسیس در 1926 از تركیب تیم هاى فورتیتودو(1908) و پرو رم(1912) )".


با همه این احوال بیشتر این باشگاه پایدار نبودند و خیلى زود از هم پاشیده شدند. بعد از این، طی سیاست هاى جدید دولت، قانونی نو در مورد باشگاه هاى هر شهر تصویب شد. طبق این قانون هر شهرى فقط باید یك باشگاه فوتبال بزرگ و رسمی داشته باشد كه این تیم نمادى از شهر خود به حساب آید. (كاری كه قبل از این فلورانس، ناپلس و بارى انجام داده بودند.) همین موضوع سبب شد كه از اتحاد تیم هاى آلبا-آئودیك، فورتیتودو- پرو رما و رومن اف سی، باشگاه جدیدى به نام آ.اس.رم تاسیس گردد.


پس از دوران كوتاهى استفاده از استادیوم موتو ولودرومو آپیو، جیالوروسى ها ساكن محله‌ى قدیمى تستاسیو و استادیوم كمپو در همین منطقه(كه به طور عجیبى كاملا از چوب ساخته شده است) شدند. مى توان گفت كه هنوز كه هنوزه این منطقه یادآور دوران اولیه باشگاه است. از این ها كه بگذریم باز هم مكان بازى گرگ ها تغییر پیدا كرد و آنها در استادیوم فلامینیو و بعد از آن در استادیوم المپیكو(تأسیس در 1952) مستقر گشتند. كه تا به امروز هم جاى اصلى بازى جیالوروسى، المپیكو مى باشد.



1929 تا 1950



آ.اس.رم اولین حضورش در لیگ ملى ایتالیا را در دوره‌ى 30-1929 تجربه كرد. و پس از 12 سال، آنها نخستین اسكودتوى خود را در سال 42-1941 به دست آوردند. هر چند كه پس از طى دوره اى طولانى به مدت 41 سال آنها به دومین قهرمانى خود در این رقابت ها دست یافتند(83-1982). و 18 سال بعد سومین و آخرین اسكودتوى خود تا این زمان را كسب كردند.


جیالوروسى ها یك بار در طول تاریخ 80 ساله خود به سرى بى سقوط كردند كه آن هم پس از پایان لیگ 51-1950 به وقوع پیوست. اما آنها به سرعت و در اولین فرصت به سرى آ بازگشتند.

1950 تا 1979

پس از بازگشت به سرى آ در سال 1952، گرگ ها در بین سال هاى 1950 تا اوایل 1960 در نیمه‌ى بالاى جدول رقابت ها باقى ماندند. آنها از 1963 تا 1979 روندى صعودى و رو به رشدى را طى نمودند اما در همین زمان هم به رتبه اى بهتر از سومى لیگ(75-1974) دست پیدا نكردند. و این تنها نقطه برجسته تاریخ رم در سال هاى ابتدایى بازگشت از سرى بى و جولان دادن در میانه جدول بود. با وجود این ناكامى ها رم در این دوره به دو قهرمانى كوپا در سال هاى 64-1963 و 69-1968 دست پیدا كرد.


در همین سال ها هم جیالوروسى ها بازیكنان برجسته اى داشتند كه از آنها مى توان به مدافعى مانند جیاكومو لوسى و هافبك هایى همچون فرانكو كردوا و جیان كارلود.سیستى اشاره كرد.

1980 تا به 1999

با حضور ستاره هایى چون برونو كنتى، آگستینو دى بارتولومى، روبرتو پرازو و فالكائو، گرگ ها دوران رویایى خود را آغاز نمودند و به دوران اوج خود بعد سال هاى 1941 و 1942 رسیدند. پس از كنار زده شدن توسط یووه در 1981 گرگ ها طلسم را شكستند و بالاخره بعد از 41 سال در 1983جشن قهرمانی را در المپیكو ورزشگاه خانگى خود بر پا داشتند. آنها قدرت خود را در رقابت هاى كوپا ایتالیا هم به رخ همگان كشیدند. و توانستند براى 5 بار در سال هاى 80-79، 81-80، 84-83، 86-85، 91-90 جام این رقابتها را به بالاى سر ببرند.


روند رو به رشد و افسانه اى آنها حتى به این جا هم ختم نشد و جالوروسى ها پس از ارائه بازى هاى در نوع خود بى نظیر توانستند به فینال رقابت هاى لیگ قهرمانان اروپا برسند كه متاسفانه در ضربات پنالتى از لیورپول انگلیس شكست خوردند و به مقام نایب قهرمانى بسنده كردند. افتخار آفرینى هاى گرگ ها در این سال ها با چاشنى بد شانسى همراه بود و آنها در 1991 باز هم در فینالى دیگر و این بار فینال جام یوفا، با نتیجه 2 بر 1 در مجموع بازى را به نراتزورى واگذار كردند تا مقام حسرت برانگیز دومى این رقابت ها را هم به كلكسیون افتخارات خود اضافه نمایند.

2000 تا به اكنون


بعد از پایان دوران رویایى گرگ ها، آنها با داشتن ستاره هایى چون توتی، باتیستوتا، مونتلا، كافو و پانوچی و مربیگرى فابیو كاپلو سرانجام در سال 2001 پس از پیروزى 3 بر 1 مقابل پارما در بازى پایانى، و با اختلاف 2 امتیاز از یووه به مقام قهرمانى دست یافتند.


فرانچسكو توتى یكى از عوامل موثر جیالوروسى در موفقیت هاى اخیرش بود. او كسى است كه مانند بازیكنانى همچون كنتى و پرازو به نماد رم در دوره‌ى خویش بدل گشته است. او محبوبترین بازیكن رم در سال هاى اخیر مى باشد كه محبوبیتش با كسب موفقیت هایى از جمله فتح جام جهانى 2006 با ایتالیا و كفش طلاى اروپا در 2007 دو چندان شده است.


بعد از این رم سعی كرد كه از مقام خود دفاع كند. اما آنها رقابت سنگین دیگرى را به یووه واگذار كردند. و با اختلاف فقط یك امتیاز به مقام نایب قهرمانى دست یافتند. بعد از این جیالوروسى ها با بدشانسى تمام همیشه به جایگاه دومى بسنده كردند هم در سرى آ و هم در كوپا ایتالیا. مصادیق بارز آن شكست در مجموع 4-2 مقابل میلان در فینال كوپا ایتالیا(03-2002) و باز هم كسب مقام نایب قهرمانى لیگ در 04-2003 بود.


پس از رفتن فابیو كاپلو از رم، این تیم در بحران سختى گرفتار شد و آنها طى دو سال چندین بار مربی خود را تعویض كردند. نمونه این بحران ها به پایان رساندن سرى آ با رتبه‌ى هشتمى جدول در(05-2004) بود. و به طبع به جام یوفا راه پیدا كردند. در فینال رقابت هاى كوپا نیز با نتیجه‌ى 3-0 در مجموع از اینتر شكست خوردند تا نایب قهرمانى دیگرى را به آلبوم ناكامى هاى خود بیافزایند.


در همین سال یعنى 05-2004 جیالوروسى ها در جام قهرمانان اروپا هم ناكام ماندند و با تنها كسب 1 امتیاز و در رتبه آخر گروه از مسابقات كنار رفتند. یكى از شكست هاى آنها برابر دیناموكیف بود كه بازى به خاطر پرتاب یك شى از سوى تماشاگران به داور، 3-0 به نفع تیم اوكراینى تمام شد و رم هم علاوه بر جریمه نقدى باید دو بازى خانگی را پشت درهاى بسته بازى می كرد. گفتنى است تنها امتیاز گرگ ها مقابل بایر لوركوزن(1-1) و با تك گل وینچنزو مونتلا بدست آمد.


در سال بعدى با آمدن لوچیانو اسپالتى گرگ هاى زخمى جان تازه اى یافتند و روند رو به رشدى را طی كردند. جیالوروسى ها باز هم به فینال كوپا ایتالیا رسید و باز هم بازى را 2-4 در مجموع به نراتزورى واگذار كرد تا دومین نایب قهرمانى پیاپی خود را كسب كرده باشند.


در سال 2007 جیالوروسى ها با مربى كم تجربه اما توانایى كه داشتند توانستند نتایج قابل توجهى را كسب كنند. در جام قهرمانان اروپا آنها از مرحله گروهى بعد از والنسیا صعود كردند. در قرعه كشى مرحله بعد باز هم با بدشانسى به لیون خوردند. لیونى كه یكى از شانس هاى قهرمانى محسوب مى شد. گرگ ها در خانه خود با تساوى بدون گل متوقف شدند. در بازى برگشت به نظر مى رسید كه شكست لیون كار تقریبا غیر ممكنى باشد. اما رمى ها با همت و تعصبی كه داشتند توانستند با گل هاى توتی و مانسینى لیون را در هم بكوبند. گفتنى است آنها در مرحله یك چهارم نهایى با قرعه‌ى سخت دیگرى به منچستر یونایتد برخوردند. در بازى رفت 2 بر 1 در المپیكو آنها را شكست دادند. آنها به هزار امید و آرزو به منچستر رفتند. اما این بار كم تجربگى و جوانى تیم گریبان گیر آنها شد و نتوانستند جو سنگین اولترافورد را بیش از 10 دقیقه تحمل كنند و در پایان با نتیجه‌ى عجیب 7 بر 1 شكست تحقیرانه اى را متحمل شدند.


اما گرگ ها بعد از این شكست سنگین به همت مربى خود اسپالتی، كاپیتان توتى و جوانانى همچون د.روسى خود را پیدا كردند. آنها توانستند به نایب قهرمانى سرى آ دست یابند. نكته قابل توجه این است كه اصلى ترین رقیب آنها در سال 2007 اینتر به حساب مى آمد. در بازى هاى رو در رو رمى ها جلو بودند. و در سن سیرو با نتیجه 3-1 اینتر را شكست دادند تا با به هم زدن جشن قهرمانى آنها به خانه بازگردند. همچنین از رقابت هاى نفس گیر دیگر آنها مقابل نراتزورى سومین فینال پیاپى كوپا و آن هم براى سومین بار برابر همین تیم بود. گرگ ها نمى خواستند این بار هم به راحتى قهرمانى را به نراتزورى تقدیم كنند و در بازى اول در المپیكو گویى ناراحتى شكست از منچستر را بر سر مانچینى و یارانش خالى كردند و با نتیجه‌ى 6 بر 2 آنها را در هم كوبیدند. تا حتى شكست 2-1 برابر اینتر در بازى برگشت هم نتواند مانع قهرمانى جیالوروسى شود.




طبقه بندی: تاریخچه ی آ.اس رم، 
درباره وبلاگ
موضوعات
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
نظر سنجی
تیم منتخب شما کدام است؟






نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
قالب وبلاگ